Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 7 sierpnia 2017 r., skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący J. L. zwrócił się o przyznanie w niniejszej sprawie prawa pomocy.
Postanowieniem z dnia 8 września 2017 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego przekazano wniosek o przyznanie prawa pomocy według właściwości do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku.
Pismem z dnia 29 września 2017 r. pełnomocnik strony poinformował Sąd o śmierci skarżącego. Zgodnie z przedłożonym odpisem skróconym aktu zgonu skarżący zmarł [...] 2017 r.
Stosownie do przepisu art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej p.p.s.a.) jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
Stosownie z art. 251 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy wygasa ze śmiercią strony, która je uzyskała.
Zgodnie z przywołanym przepisem prawo pomocy jest prawem ściśle związanym z osobą, która je uzyskała, i w konsekwencji wygasa z chwilą jej śmierci. W tych okolicznościach rozpoznanie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy stało się zbędne. Ewentualni następcy prawni zmarłej strony, jeżeli będą chcieli ubiegać się o przyznanie im prawa pomocy w niniejszej sprawie, będą zobowiązani złożyć odrębne wnioski o przyznanie prawa pomocy, obrazujące ich sytuację rodzinną, majątkową i finansową.
Z tych względów, na podstawie art. 249a p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.