Postanowienie WSA w Gdańsku z 7 marca 2017 r., I SO/Gd 2/17

Rozpoznanie

w dniu 7 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego postanawia:

Sentencja

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig

przyznać wnioskodawcy prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Uzasadnienie

Wnioskiem, złożonym na formularzu PPF w dniu 23 lutego 2017 r. (data stempla pocztowego), A. S. zwrócił się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Przedmiotowe żądanie zostało wniesione w związku z zamiarem wniesienia przez wnioskodawcę skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...], wydaną w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów z nieujawnionych źródeł przychodów za 2007 rok (nr [...]).

W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony profesjonalnego pełnomocnika wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).

Referendarz sądowy uznał, że wnioskodawca wykazał zasadność wniesionego żądania. Ocena taka została podjęta na podstawie oświadczenia wnioskodawcy o jego stanie rodzinnym, majątku i dochodach, które referendarz sądowy uznał za wystarczające do dokonania oceny jego możliwości płatniczych. Sytuacja finansowa wnioskodawcy, a także jego małżonki była już bowiem przedmiotem ustaleń w związku z wnioskami składanymi przez małżonków w latach 2015-2016 o przyznanie każdemu z nich prawa pomocy (sygn. akt I SA/Gd 828-829/15, I SA/Gd 1066-1067/15, I SA/Gd 1113/15, I SO/Gd 7-8/15).

Porównując sytuację finansową wnioskodawcy ustaloną w poprzednich postępowaniach z obecną należało stwierdzić, że nie uległa ona poprawie.

Wnioskodawca prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z małżonką. W jego małżeństwie istnieje ustrój rozdzielności majątkowej. Ani wnioskodawca, ani jego małżonka nie posiadają majątku, w tym nieruchomości, czy oszczędności. Małżonkowie utrzymują się z wynagrodzenia za pracę w minimalnej wysokości, tj. po 1.450 zł netto (2.000 brutto) miesięcznie. Na pokrycie stałych wydatków, do których wnioskodawca zaliczył opłaty za mieszkanie, wyżywienie, zakup środków czystości oraz leków (oboje małżonkowie korzystają z pomocy psychiatry i leczenia farmakologicznego po śmierci syna), a także koszty dojazdu do pracy, małżonkowie przeznaczają miesięcznie kwotę około 2.500-2.700 zł.

Z dokonanych ustaleń wynika, że małżonkowie znajdują się w bardzo trudnej sytuacji materialnej. W tym stanie sprawy obciążenie wnioskodawcy kosztami niniejszego postępowania w jakiejkolwiek, choćby nawet w niewielkiej części doprowadziłoby do pozbawienia jej środków na zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych jego i małżonki.

Z tych względów referendarz sądowy, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.