Uzasadnienie
B. i H. T. wnioskiem złożonym przed wpływem skargi do tutejszego Sądu, na urzędowym formularzu PPF, zwrócili się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawców wynika, że prowadzą wspólne gospodarstwo domowe z dorosłym synem, który od 16 września 2014 r. podjął pracę na umowę zlecenie Źródłem utrzymania rodziny jest emerytura H. T. w wysokości 2661 zł miesięcznie. Wedle oświadczenia, wnioskodawcy nie posiadają znaczącego majątku, posiadają mieszkanie o pow. 67 m2 i samochód osobowy Daewoo Matiz rok prod. 1999 o wartości 3 000 zł.
Stosownie do treści art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – tekst jednolity ze zm.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Przyznanie zaś prawa pomocy w zakresie częściowym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy).
Mając na względzie fakt, że strona wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych (wniosek zawarty w rubryce 4 formularza PPF), należało rozważyć, czy wnioskodawcy spełniają wyżej wymienione przesłanki przyznania im prawa pomocy w zakresie częściowym. Biorąc pod uwagę okoliczności wskazane we wniosku i dane zawarte w oświadczeniu wnioskodawców oraz załączone dokumenty, w szczególności fakt niewysokich dochodów, braku oszczędności i znaczącego majątku, a także poziom koniecznych wydatków na utrzymanie, należało uznać, że wykazali oni, że nie mają realnych możliwości finansowych pozwalających na poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.
Wobec powyższego referendarz, na mocy przepisu art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.