Uzasadnienie
Pismem z dnia 9 listopada 2009 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Prezydentem Miasta w sprawie organu właściwego rzeczowo do prowadzenia postępowania egzekucyjnego należności pieniężnych z tytułu opłaty dodatkowej za nieopłacony postój pojazdu w strefie płatnego parkowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Stosownie do art. 13 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. - wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga sprawy, o których mowa w art. 4 tej ustawy. Ten ostatni przepis stanowi, że sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.
Z uregulowań tych jednoznacznie wynika, że wojewódzki sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku.
Zgodnie z art. 59 § 1 zd. 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość zobowiązany jest przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu.
Z tych zatem przyczyn, w oparciu o art. 59 § 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.