Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 4 listopada 2015 r., złożonym na formularzu PPF, skarżąca M. S. zwróciła się o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
Zgodnie z brzmieniem 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.).
W myśl art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Przed przystąpieniem do oceny zasadności przedmiotowego żądania należy wskazać, że skarżąca ubiegała się już o przyznanie jej prawa pomocy w sprawach toczących się przed tut. Sądem. Składane przez nią wnioski zostały rozpoznane pozytywnie. Postanowieniami z dnia 31 sierpnia 2015 r. w sprawach I SA/Gd 828/15 i I SA/Gd 1066/15 oraz z dnia 29 października 2015 r. w sprawie I SA/Gd 1113/15 referendarz sądowy zwolnił skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowił adwokata. Natomiast w sprawach I SA/Gd 829/15 i I SA/Gd 1067/15 prawo pomocy w zakresie całkowitym zostało przyznane małżonkowi skarżącej.
Z porównania danych zawartych w oświadczeniach o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącej i jej małżonka, dokumentach przedłożonych przez nich w poprzednich postępowaniach o przyznanie prawa pomocy oraz w przedmiotowym wniosku wynika, że sytuacja finansowa skarżącej nie uległa zmianie.
Skarżąca nadal prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, każde z małżonków otrzymuje wynagrodzenie za pracę w minimalnej wysokości, tj. po 1.286,16 zł netto (1.750 brutto) miesięcznie (wynagrodzenie małżonka skarżącej podlega zajęciu do kwoty 1.194,70 zł), dochód z tego tytułu małżonkowie w całości przeznaczają na pokrycie stałych kosztów swojego utrzymania, tj. na opłaty za mieszkanie (z tytułu czynszu, dostaw energii elektrycznej), wyżywienie, zakup środków higieny, czystości, odzieży i obuwia oraz leków, małżonkowie nie posiadają oszczędności, ani innych składników majątku.
Dokonane ustalenia prowadzą do wniosku, że skarżąca nie jest w stanie zgromadzić żadnych środków, które mogłaby przeznaczyć na koszty postępowania sądowego.
W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca nie ma możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w niniejszej sprawie.
Z tych względów, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.