Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 maja 2016 r., adresowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego, W. S. zwrócił się o "zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata celem umożliwienia wznowienia postępowania w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym Izby Skarbowej w K. nr [...] zakończonego prawomocnym wyrokiem NSA z dnia 06.09.2015 r. sygn. akt II GSK 1110/14".
Należy zatem odnotować w tym miejscu, że wspomnianym wyrokiem NSA oddalono skargę kasacyjną W. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 stycznia 2014 r. sygn. akt I SA/Gl 1314/12 w sprawie z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.
W tym stanie rzeczy stwierdzić trzeba, że obecnie złożony wniosek dotyczy wznowienia postępowania w sprawie, w której skarżącemu przyznano uprzednio prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Gl 1314/12 zwolniono bowiem skarżącego od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego adwokata, a orzeczenie to stało się prawomocne i dotąd zachowało swą moc. Prawo pomocy w takim zakresie przyznane stronie w sprawie ze skargi, obejmuje również postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w tej sprawie (tak uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2010 r., sygn. akt II GPS 2/10, LEX nr 668584).
Z tego powodu ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy był w rozpatrywanej sprawie zbędny i nie może być rozpoznany. Niepodobna przecież wnioskodawcy ani przyznać tego, co już mu przysługuje, ani tym bardziej tego odmówić, oddalając jego wniosek. Zgodnie z kolei z art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) w takim przypadku postępowanie w sprawie prawa pomocy umarza się i dlatego na podstawie tego przepisu, stosowanego w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 powołanej ustawy, orzeczono jak w sentencji.