Postanowienie WSA w Gliwicach z 24 kwietnia 2014 r., I SO/Gl 3/14

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 kwietnia 2014 r.

Sprawa

sprawy z wniosku B. S. i R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym w sprawie dotyczącej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] p o s t a n a w i a zwolnić wnioskodawców od kosztów sądowych.

Sentencja

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki

Uzasadnienie

B. i R. S. wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie dotyczącej wskazanej wyżej decyzji. Skarga na tę decyzję wpłynęła do Sądu później i została zarejestrowana pod sygn. I SA/Gl 386/14.

Wnioskodawcy podkreślili, że utrzymują się jedynie z niewielkich rent, które dodatkowo podlegają zajęciu. Zwrócili też uwagę na swoje problemy zdrowotne.

Na wezwanie referendarza sądowego do uzupełnienia danych zawartych we wniosku nadesłano dokumenty potwierdzające powyższe okoliczności, w szczególności: zeznania podatkowe, decyzje w sprawie waloryzacji rent (świadczenie do wypłaty wynosi 407,77 zł w przypadku skarżącej i 636,96 zł w przypadku skarżącego), wydruk z ewidencji poświadczający zawieszenie działalności gospodarczej prowadzonej przez skarżącego, kilka zawiadomień o zajęciu (najwyższa spośród wymienionych w nich należności to 363.784 zł) oraz dokumentację medyczną.

Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym, czyli w świetle art. 245 § 3 P.p.s.a. obejmującym m. in. zwolnienie od kosztów sądowych, następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie pokryć pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu, przedstawiając dokumentację źródłową.

Stosownie z kolei do art. 243 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania. Strona może więc, tak jak w niniejszej sprawie, złożyć wniosek o przyznanie prawa pomocy jeszcze przed wpłynięciem skargi do Sadu; wówczas wniosek rejestrowany jest w repertorium "SO" (§ 72 ust. 1 zarządzenia Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego nr 11 z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych) i pod tą sygnaturą podlega rozpoznaniu, także wtedy, gdy, jak w rozpatrywanym przypadku, następnie wpłynie do Sądu skarga, inicjująca postępowanie sądowe, którego wniosek dotyczy.

Odnosząc się zatem do rozpoznawanego wniosku, stwierdzić trzeba, że w wystarczającym stopniu wykazano, iż wskazana wyżej przesłanka przyznania prawa pomocy została spełniona. W świetle przedłożonych dowodów wnioskodawcy uzyskują bowiem wprawdzie stały dochód w postaci rent, lecz jego wysokość jest nieznaczna i z pewnością nie może wystarczyć na jednoczesne opłacenie wszystkich niezbędnych wydatków życiowych oraz kosztów sądowych. Jest tak tym bardziej dlatego, że wnioskodawcy mają problemy zdrowotne, co musi wiązać się z koniecznymi wydatkami na leczenie. Udowodniono również, że ich majątek został zajęty w związku ze znacznymi zaległościami oraz że działalność gospodarcza wnioskującego jest obecnie zawieszona.

Mając na względzie wszystkie podniesione okoliczności, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.