Postanowienie WSA w Gliwicach z 11 września 2023 r., I SO/Gl 3/23

Sprawa

w sprawie z wniosku I. J. z dnia 23 maja 2023 r. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 29 kwietnia 2022 r., nr 2401-IEW2.4123.4.2022.7 UNP: 2401-22-083514 w przedmiocie odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości w podatku od towarów i usług za styczeń 2020 r. wraz z odsetkami za zwłokę i kosztami postępowania egzekucyjnego zarządza pozostawić wskazany wniosek bez rozpoznania.

Skład

Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Paweł Kornacki wyznaczony sprawozdawcą

Uzasadnienie

W piśmie datowanym na 23 maja 2023 r. I. J. sformułowała wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 29 kwietnia 2022 r., nr 2401-IEW2.4123.4.2022.7 UNP: 2401-22-083514 utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia 29 grudnia 2021 r., nr [...], którą orzeczono o solidarnej odpowiedzialności wnioskodawczyni jako prezesa zarządu C Sp. z o.o. w S. wraz z tą spółką za jej zaległości w podatku od towarów i usług za styczeń 2020 r. w wysokości 11.591,36 zł wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie 1.710 zł i kosztami postępowania egzekucyjnego w wysokości 27.358,24 zł.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 30 czerwca 2023 r. wnioskodawczyni została wezwana m. in. do uzupełnienia braku formalnego wniosku poprzez dokonanie czynności, której nie dokonała w terminie, czyli wniesienie skargi, a to w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Doręczenie tego wezwania wnioskodawczyni miało następujący przebieg.

W dniu 10 lipca 2023 r. przesyłkę tę złożono w placówce pocztowej, a w oddawczej skrzynce pocztowej adresata umieszczono zawiadomienie o możliwości jej odbioru.

W dniu 18 lipca 2023 r. pozostawiono zawiadomienie powtórne.

W dniu 25 lipca 2023 r. przesyłkę zwrócono nadawcy jako niepodjętą w terminie.

Wnioskodawczyni jak dotąd nie wniosła skargi.

W tej sytuacji zważono, co następuje.

Powyższy wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi należy pozostawić bez rozpoznania w następstwie niewykonania powyższego wezwania. Stosownie bowiem do art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2023 r., poz. 1634), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., równocześnie z wnioskiem o przywrócenie terminu strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W przypadku gdy złożony wniosek wymogu tego nie spełnia, zastosowanie znajduje art. 49 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli pismo strony (a zatem również: wniosek o przywrócenie terminu) nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni (art. 49 § 1 p.p.s.a.). Niewykonanie takiego wezwania skutkuje z kolei wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a. Przy tym poprzez sędziego przewodniczącego należy rozumieć nie tylko przewodniczącego wydziału, lecz również sędziego sprawozdawcę, na co wskazuje brzmienie § 37 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 5 sierpnia 2015 r. - Regulamin wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych [Dz. U. Poz. 1177 ze zm.; por. również B. Dauter (w:) A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", wyd. II, LEX/el. 2021, art. 49 oraz R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. 8, Warszawa 2023, art. 49].

W niniejszej sprawie wnioskodawczyni złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Samej skargi jednak nie wniosła. Wystosowanie wezwania do usunięcia tego mankamentu wniosku było więc konieczne.

Skutek doręczenia tego wezwania nastąpił w trybie uregulowanym w art. 73 p.p.s.a. Przepis ten ma zastosowanie w razie niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu pisma oraz informację o możliwości odbioru pisma w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 § 2 i § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.).

W rozpatrywanym przypadku o wykonaniu czynności z art. 73 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. świadczą adnotacje operatora pocztowego umieszczone na zwróconej przesyłce (na zwrotnym potwierdzeniu jej odbioru i kopercie, w której ją wysłano). Zgodnie z nimi przesyłka ta była dwukrotnie awizowana (po raz pierwszy – w dniu 10 lipca 2023 r., powtórnie – w dniu 18 lipca 2023 r.), a w dniu 25 lipca 2023 r. została zwrócona nadawcy jako niepodjęta w terminie. Oznacza to, że czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 24 lipca 2023 r., a doręczenie trzeba było uznać za dokonane właśnie w tym dniu. W rezultacie ostatnim dniem terminu do wykonania wezwania do uzupełnienia braku formalnego omawianego wniosku był poniedziałek 31 lipca 2023 r. Jako że termin ten upłynął bezskutecznie, wniosek należało pozostawić bez rozpoznania, co też uczyniono na podstawie wyżej powołanego art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a.