Uzasadnienie
"P" S.A. wniosła skargę na uchwałę Zarządu Województwa z [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie przyjęcia ogłoszenia i regulaminu dla konkursu w ramach realizowania projektu z budżetu Unii Europejskiej.
Pismem z [...] stycznia 2019 r. spółka wniosła o wymierzenie grzywny organowi z tytułu nieprzekazania skargi w terminie. Podała, że pomimo, iż skarga została wniesiona w dniu 11 października 2018 r., to do dnia 22 stycznia 2019 r. organ nie przekazał jej Sądowi.
Postanowieniem z 2 kwietnia 2019 r. sygn. akt I SA/Go 157/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę uznając, że zaskarżona uchwała, jako akt pozostający poza zakresem art. 3 § 2 P.p.s.a., nie podlega kognicja sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie grzywny podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 54 § 2 ustawy z P.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W razie niezastosowania się do obowiązków o których mowa w art. 54 § 2 – 2c cyt. ustawy, Sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 55 § 1 P.p.s.a.). Ugruntowany jest pogląd, że wniosek o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę podlega rozpoznaniu wówczas, gdy skarga dotyczy sprawy należącej do właściwości sądu administracyjnego.
Stwierdzenie, że wniosek strony o wymierzenie grzywny został złożony w sprawie nieobjętej właściwością sądu administracyjnego, powinno stanowić podstawę do odstąpienia od stosowania wnioskowanej sankcji na gruncie art. 55 § 1 P.p.s.a. Zatem w przypadku, gdy skarga od sądu administracyjnego jest niedopuszczalna ze względu na jej przedmiot, to również niedopuszczalny jest wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2011, str. 207 – 208; vide: postanowienie NSA z 18 maja 2018 r., sygn. akt I OZ 444/18; postanowienie NSA z 5 listopada 2014 r., sygn. akt I OZ 969/14; postanowienie WSA w Lublinie z 7.11.2018 r., III SO/Lu 8/18; postanowienie WSA we Wrocławiu z 29 marca 2019 r., IV SO/Wr 8/19,). Merytoryczne rozpoznanie wniosku o wymierzenie grzywny jest bowiem możliwe tylko wówczas, gdy dotyczy on skargi podlegającej rozpoznaniu przez sąd administracyjny (por. postanowienie WSA w Lublinie z 27 czerwca 2012 r., III SO/Lu 3/12; postanowienie NSA z 16.11.2012, I OZ 849/12). Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.
Skarga na uchwałę Zarządu Województwa z [...] kwietnia 2017 r. wydana w przedmiocie przyjęcia ogłoszenia i regulaminu dla konkursu w ramach realizowania projektu z budżetu Unii Europejskiej została bowiem odrzucona, jako niepodlegająca kognicji sądu administracyjnego. W konsekwencji za niedopuszczalny należało uznać wniosek o wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. z tytułu nieprzekazania tej skargi w terminie. Wniosek nie ma bowiem charakteru samodzielnego środka ochrony prawnej, ale jest ścisłe związany ze skargą do sądu. Jeżeli skarga nie nadaje się do rozpoznania przez Sąd, bezprzedmiotowe jest też orzekanie w przedmiocie grzywny.
Z tego też powodu, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a., wniosek odrzucił.