Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 31 maja 2013 r. referendarz tutejszego Sądu oddalił wniosek R.P. z dnia 8 kwietnia 2013 r. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Postanowienie to wraz z uzasadnieniem zostało doręczone skarżącemu w dniu 13 czerwca 2013 r., co wynika z adnotacji na potwierdzeniu odbioru.
Pismem datowanym na dzień 8 lipca 2013 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie posiadał wiedzy o doręczeniu postanowienia ponieważ zostało ono doręczone do rąk pracownika firmy R. sp. z o.o. SKA pod tym samym adresem, co adres skarżącego. Pracownica tej firmy nie przeczytała dokładnie, jak wskazuje skarżący korespondencji i nie poinformowała go o niej. W tym czasie skarżący wraz z rodziną przebywał poza miejscem zamieszkania i wrócił dopiero pod koniec czerwca. W ocenie skarżącego pismo odebrała osoba nieuprawniona do jego odbioru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012, poz. 270 z późn. zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.
Z treści wyżej przytoczonych uregulowań wynika, że przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
Sąd uznał, że argumenty skarżącego nie przemawiają za uznaniem, że brak jest jego winy w uchybieniu terminu. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260). A zatem brak winy wyłączają okoliczności powodujące obiektywną i niezależną od strony niemożność zachowania terminu, np. przerwa w komunikacji, nagła choroba strony, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp.
Podana w niniejszej sprawie okoliczność, w postaci niefrasobliwości osoby, która odbierała pocztę, przejawiającej się w niepoinformowaniu adresata o przesyłce lub o dniu jej otrzymania, nie może w ocenie Sądu stanowić przesłanki usprawiedliwiającej niezachowanie terminu. Od skarżącego można było bowiem wymagać w opisanych okolicznościach (gdy adres jego zamieszkania jest również adresem innej firmy, a wcześniej pod tym adresem prowadził jednoosobową działalność gospodarczą pod firmą R., teraz mieści się tam spółka R.), aby wskazując konkretny adres do doręczeń dopilnował kierowanej na ten adres korespondencji, w tym także poinformował osoby odbierające korespondencję o konieczności przekazywania jej oraz informowania o dacie jej odbioru. Zwłaszcza, iż składając wniosek o prawo pomocy powinien on liczyć się z możliwością otrzymania korespondencji z Sądu w tej sprawie.
Powyższe postępowanie nie wymaga nadzwyczajnego wysiłku, a wskazuje jedynie na staranność, jakiej można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, zwłaszcza w sytuacji kiedy skarżący posiada wiedzę o toczącym się postępowaniu sądowym. Tak więc zaniedbania osoby odbierającej korespondencję nie mogą uzasadniać przywrócenia uchybionego w niniejszej sprawie terminu.
Skarżący swoim zachowaniem nie dołożył należytej staranności, aby uniknąć lub zmniejszyć ryzyko negatywnych skutków, jakie wystąpiły. W związku z tym wskazana we wniosku argumentacja nie może powodować przywrócenia terminu.
Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji w oparciu o art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 1 i § 2 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.