Uzasadnienie
Pismem z dnia 6 listopada 2015 roku I. W. wniósł zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 października 2015 roku, sygn. akt I SO/Łd 6/15, odrzucające jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do grudnia 2013 roku.
Jednocześnie odrębnym pismem z dnia 6 listopada 2015 roku skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od opłaty od zażalenia, z uwagi na bardzo trudną sytuację materialną.
W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia powyższego wniosku o urzędowy formularz PPF skarżący nadesłał wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na tym formularzu, jednocześnie precyzując, że wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. We wniosku skarżący przedstawił swoją sytuację rodzinną, dochodową i majątkową zgodnie z wymogami urzędowego formularza.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje
Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym została uregulowana w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.".
Z treści przepisów art. 243, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek, złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania, prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).
Stosownie zaś do art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W sprawie niniejszej skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w związku z wniesionym zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 28 października 2015 roku, sygn. akt I SO/Łd 6/15, odrzucające jego wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do grudnia 2013 roku.
W okolicznościach niniejszej sprawy należało uznać, że merytoryczne rozpoznanie przedmiotowego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy nie jest możliwe ze względu na fakt, że postanowieniem z dnia 29 października 2015 roku referendarz sądowy przyznał już skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w wyniku rozpoznania wniosku uprzednio złożonego przez skarżącego do akt o sygn. I SA/Łd 1185/15 z jego skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do grudnia 2013 roku. Jednocześnie z akt tej sprawy (I SA/Łd 1185/15) wynika, że wyznaczonym przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w Ł. pełnomocnikiem z urzędu skarżącego został radca prawny M. W..
W ocenie referendarza sądowego przyznane prawo pomocy w drodze postanowienia z dnia 29 października 2015 roku w sprawie o sygn. akt I SA/Łd 1185/15 rozciąga się także na postępowanie objęte sygn. akt I SO/Łd 6/15. Nie ulega bowiem wątpliwości, że przyznane prawo pomocy w sprawie sądowoadministracyjnej odnosi się do sprawy w znaczeniu materialnoprawnym, którą wyznacza określony stosunek prawny poddany pod osąd sądu administracyjnego, tą zaś jest sprawa ze skargi I.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do grudnia 2013 roku. Oznacza to zatem, że skarżący korzysta z przyznanego mu prawa pomocy w drodze postanowienia z dnia 29 października 2015 roku, sygn. akt I SA/Łd 1185/15, także w ramach postępowania objętego sygn. akt I SO/Łd 6/15, nadaną przed wpływem jego skargi do Sądu.
Referendarz sądowy w pełni podziela przy tym prezentowany w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd, że przyznane prawo pomocy w sprawie odnosi się do sprawy wnoszonej do rozpoznania przez sąd, a nie do określonych faz czy rodzaju postępowania sądowego w takiej sprawie (vide: uchwała NSA z dnia 2 grudnia 2012 roku, sygn. akt II GPS 2/10, Lex nr 668584).
W tym stanie rzeczy, należało uznać, że rozpoznanie aktualnie złożonego wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego stało się zbędne, a postępowanie z tego wniosku podlega umorzeniu na zasadzie art. 249a p.p.s.a. Na mocy bowiem wskazanego postanowienia referendarza sądowego z dnia 29 października 2015 roku skarżący korzysta z prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego aż do definitywnego zakończenia postępowania w sprawie.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
Ake.