Postanowienie WSA w Lublinie z 12 września 2013 r., I SO/Lu 8/12

Rozpoznanie

w dniu 12 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy z wniosku A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wójtowi Gminy postanawia I. wymierzyć Wójtowi Gminy grzywnę w kwocie 1000 zł (jeden tysiąc złotych) wobec niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.12.270 ze zm.); II. zasądzić od Wójta Gminy na rzecz A. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w T. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sentencja

I SO/Lu 8/12 POSTANOWIENIE Dnia 12 września 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie Przewodniczący sędzia WSA Wiesława Achrymowicz

Uzasadnienie

I SO/Lu 8/12

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2012 r. Wójtowi Gminy (dalej jako organ) została przesłana skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 54 § 1 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej jako p.p.s.a.). Organ otrzymał skargę w dniu 13 sierpnia 2012 r. i nie przekazał skargi sądowi z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni, jak tego wymaga art. 54 § 2 p.p.s.a.

Strona skarżąca złożyła wniosek o wymierzenie organowi grzywny (opłacony w sierpniu 2013 r.).

Organ w dniu 28 sierpnia 2013 r. otrzymał odpis wniosku o wymierzenie grzywny. Nie wyjaśnił powodów, dla których nie wykonał obowiązków przewidzianych w art. 54 § 2 p.p.s.a.

W tych okolicznościach wniosek o wymierzenie grzywny jest zasadny. Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ ten natomiast przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.). W razie niezastosowania się do obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., to jest do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów (art. 55 § 1 p.p.s.a.). Podkreślenia wymaga, że zawarte w rozważanym przepisie określenie "sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny" oznacza, że rozstrzygając tę kwestię, sąd powinien brać pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc także przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, a także, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ wypełnił ten obowiązek. Należy zwrócić uwagę na dyscyplinująco - restrykcyjny charakter grzywny wymierzonej na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Nieuprawnione jest tym samym przypisywanie jej wyłącznie funkcji dyscyplinującej. Przepis art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi również sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki (B. Dauter, Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Warszawa 2009, s. 180-181). Poza tym, grzywna ta pełni także funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie organu służy zapobieganiu naruszeniom prawa przez organ w przyszłości. Realizacja tej funkcji odnosi się zarówno do organu, któremu grzywnę wymierzono, jak i innych organów, a jej celem jest powodowanie, by organy respektowały obowiązki nałożone mocą ustawy, by postępowania inicjowane skargą mogły toczyć się bez przeszkód.

W okolicznościach niniejszej sprawy bezsporne jest, że organ nie przekazał skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę z naruszeniem ustawowego terminu. Wobec tego nie może budzić wątpliwości, że w rozpoznawanej sprawie wystąpiła przesłanka do wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Wymaga podkreślenia, że organ w żaden sposób nie wyjaśnił powodów, dla których nie wykonał ustawowych obowiązków związanych z przekazaniem skargi.

Wysokość orzeczonej grzywny nie jest nadmierna. Uwzględnia funkcję dyscyplinującą i prewencyjną. Grzywna została wymierzona w wysokości odpowiedniej do uchybienia, kiedy uwzględnić całokształt okoliczności sprawy, stopień naruszenia obowiązków ciążących na organie mocą art. 54 § 2 p.p.s.a. (Por. też I OZ 429/13, II OZ 38/13).

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji. Orzeczenie o kosztach uzasadnia art. 200 w powiązaniu z art. 64 § 3 p.p.s.a.