Uzasadnienie
W dniu 13 grudnia 2011 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. wpłynęła skarga S.w B. na informację Zarządu Województwa P. z dnia [...]"r., nr [...]". Skarga ta została zarejestrowana pod sygn. akt [...]"
W dniu 5 stycznia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. wpłynęło pismo S.w B., w którym zawarło między innymi wniosek o wyłącznie od rozpoznania w sprawie o sygn. akt [...]": Prezesa WSA Przewodniczącego II Wydziału B.: I. H. D., G. G., S. P., M. R., A. S. – N., E.T., D. T. – B., M. W., M. M., W. S., S. P., U. B. R., J. P., P. P. oraz referendarzy sądowych WSA w B.: T. O.i B. R.., którzy orzekając w sprawach z wniosków S. działali na jego niekorzyść "prawdopodobnie z naruszeniem prawa". Jako uzasadnienie wskazano np. odmawianie S. prawa do bezpłatnej pomocy pełnomocnika z urzędu i całkowitego zwolnienia od kosztów sądowych, jak również brak wyłączenia sędziego WSA S.P. pomimo braku jego bezstronności w sprawie np. Kampusu Uniwersytetu w B., którego jednocześnie pracownikiem jest ten sędzia i orzekał prawdopodobnie na korzyść swojego pracodawcy Uniwersytetu w B. z oczywistym naruszeniem prawa i etyki.Wskazani we wniosku o wyłączenie Sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B.: I. H. D., G. G., S. P., M. R., A. S. – N., E.T., D. T. – B., M. W., M. M., W. S., S. P., U. B. R., J. P., oraz referendarzy sądowych WSA w B.: T. O.i B. R.. złożyli do akt sprawy oświadczenia (k.23-37 akt sąd. o sygn. "[...]"), w których wskazali, że nie istnieją żadne okoliczności tego rodzaju, że mogłyby wywoływać uzasadnioną wątpliwość co ich bezstronności w sprawie. Oświadczenia takiego nie złożył jedynie sędzia WSA P. P., który został powołany na stanowisko w Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Postanowieniem z dnia "[...]" (sygn. akt "[...]") Naczelny Sąd Administracyjny do rozpoznania wniosku S.w B. o wyłączenie sędziów i referendarzy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w O..
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył co następuje
Wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy uznać należy za niezasadny.
Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową prawidłowego rozpoznania sprawy. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami odnoszącymi się do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Dlatego wyłączenie sędziego następuje nie tylko z mocy samego prawa w sytuacjach przewidzianych w art. 18 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej: ustawą p.p.s.a., jak również wówczas, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie - art. 19 tej ustawy. W takim przypadku wyłączenie może nastąpić na żądanie sędziego lub na wniosek strony. Należy wskazać, iż strona obowiązana jest uprawdopodobnić przyczynę wyłączenia we wniosku zgłoszonym do sądu.
W rozpoznawanej sprawie brak jest istnienia którejkolwiek z przesłanek przewidzianych w art. 18 ustawy p.p.s.a. obligatoryjnego wyłączenia wskazanych sędziów oraz na zasadzie art. 24 § 1 tej ustawy wskazanych referendarzy sądowych.
Wnioskodawcy należy wyjaśnić, iż jego przeświadczenie o działaniu wskazanych sędziów i referendarzy na jego niekorzyść, jak to określono "prawdopodobnie z naruszeniem prawa" nie stanowi wystarczającej przesłanki uzasadniającej, w myśl art. 19 ustawy p.p.s.a., ich wyłączenie od orzekania w tej sprawie. Oceny tej nie może zmienić subiektywne przekonanie wnioskującego o takim działaniu na niekorzyść strony na skutek niekorzystnego rozstrzygnięcia w przedmiocie odmowy przyznania prawa do pełnomocnika z urzędu oraz całkowitego zwolnienia z kosztów sądowych, czy też braku wyłączenia sędziego NSA S. P. od rozpoznania sprawy m.in. Kampusu Uniwersytetu w B., bowiem nie jest dopuszczalne żądanie wyłączenia sędziów orzekających w sprawie tylko z tego powodu, iż nie uwzględnili wniosku S.w innych postępowaniach sądowych. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia w tej materii nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziów.
Taki pogląd wyrażony został w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 września 2008 r. sygn. akt I OZ 665/08 (dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych) i Sąd rozpoznający tę sprawę pogląd ten podziela. Prawidłowość podejmowanych w tym zakresie rozstrzygnięć, podlega kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego i tylko w tym trybie dopuszczalne jest kwestionowanie niekorzystnych rozstrzygnięć sądu wojewódzkiego. Podkreślić także należy, że zarzut zgłoszony we wniosku nie został poparty żadnymi dowodami. Subiektywne przekonanie wnioskodawcy, iż sędziowie orzekający w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w B. w innych sprawach wnioskodawcy podejmują niekorzystne działania na jego rzecz "prawdopodobnie z naruszeniem prawa" jest twierdzeniem całkowicie gołosłownym bez przedstawienia obiektywnych przesłanek uzasadniających takie stwierdzenie. A jak już wcześniej wskazano fakt podejmowania rozstrzygnięć w innych sprawach S. nie stanowi podstawy do ich wyłączenia od rozpoznania kolejnej sprawy, w której stroną jest S. W tym miejscu wyjaśnić również wypada, iż okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie musi być realna, a nie potencjalna.
Nie jest zatem wystarczająca sama podejrzliwość wnioskodawcy, bądź utrata zaufania do bezstronności sędziego wynikająca z samego przeczulenia strony lub subiektywnego odczucia. Nie ma znaczenia subiektywne przekonanie wnioskodawcy o niekorzystnych działaniach podejmowanych przez sędziów lecz konieczne jest wskazanie poważnych powodów, które obiektywnie spowodowałyby utratę zaufania co do bezstronności sędziów. Wyłączenie sędziego, o którym mowa w art. 19 ustawy p.p.s.a. ma zapewnić obiektywizm sądu i nie może być traktowane jako możliwość eliminowania w postępowaniu sędziów, których strona uznaje za nieodpowiadających subiektywnemu pojmowaniu swoich interesów (por. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 22 lutego 2008r. sygn. akt II FZ 60/08, dostępne w internetowej Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W odniesieniu do sędziego WSA P.P. Sąd oddalił wniosek o jego wyłączenie wobec ustalenia, iż sędzia ten został delegowany do Naczelnego Sądu Administracyjnego i nie orzeka już w WSA w B., wobec czego brak jest podstaw do zaistnienia w stosunku do tego sędziego przesłanek z art. 18 i art. 19 ustawy p.p.s.a., gdyż wniosek o wyłączenie sędziego może być złożony jedynie w stosunku do sędziego orzekającego w danym sądzie wojewódzkim.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 19 w związku z art. 22 § 1 i § 2 oraz art. 24 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniosek S.w B. o wyłączenie sędziów i referendarzy WSA w B., oddalił jako niezasadny