Uzasadnienie
We wniesionej skardze o wznowienie postępowań z dnia 11 czerwca 2004 roku w sprawach ze skarg A na decyzje Izby Skarbowej, zakończone wyrokami z dnia 11 lutego 2004r., sygn. akt "[...]" i z dnia 24 kwietnia 2002r., sygn. akt "[...]" skarżąca reprezentowana przez E. M., zamieściła także wniosek o wyłączenie Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, którzy w jakikolwiek sposób uczestniczyli w wydaniu jakichkolwiek orzeczeń, a w tym brali udział w wydawaniu również postanowień, w których stroną była Spółka A S.A. lub Członkowie jej Zarządu.
Pismem z dnia 13 lipca 2004 roku, na skutek wezwania Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku o wskazanie imiennie sędziów, których wyłączenia strona się domaga, pełnomocnik A S.A. wniosła o wyłączenie z orzekania następujących Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku: W.W. Kędzierskiego, Józefa Orzeł, Jerzego Bujko, Grażyny Gryglaszewskiej, Stanisława Prutis, Janusza Lewkowicza, Anny Sobolewskiej- Nazarczyk, Danuty Tryniszewskiej-Bytys, Elżbiety Trykoszko, M. Markowskiego, Ireneusza Darmochwała, delegowanego Sędziego Sądu Okręgowego Piotra Godlewskiego i Asesor WSA U. B. Rymarskiej.
Sędziowie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku złożyli oświadczenia, iż nie łączą ich ze stroną Skarżącą ani jej pełnomocnikiem żadne stosunki osobiste tego rodzaju, które mogłyby wywołać wątpliwość co do ich bezstronności (k. 36).
Pismem z dnia 12 sierpnia 2004 roku Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku zwrócił się z prośbą o wyznaczenie zgodnie z art. 22 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej cyt. jako p.p.s.a.) innego Sądu do rozpoznania wniosku pełnomocnika skarżącej Spółki o wyłączenie Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Podniósł, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku nie ma możliwości rozpoznania wniosku z uwagi na to, iż dotyczy on 12 spośród 14 orzekających w tym Sądzie Sędziów.
Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 3 marca 2005 roku, wyznaczył Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie do rozpoznania wniosku o wyłączenie Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Wniosek jest bezzasadny i jako taki nie zasługuje na uwzględnienie. Art. 18 p.p.s.a. przewiduje sytuacje, w których sędzia podlega wyłączeniu z mocy ustawy. Żadna z przewidzianych w tym artykule sytuacji nie zachodzi w odniesieniu do żadnego z sędziów wymienionych we wniosku o wyłączenie.
Sąd nie stwierdził również podstaw przewidzianych w art. 19 p.p.s.a., a które dotyczą wyłączenia sędziego na wniosek. Brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, iż między którymkolwiek z sędziów a skarżącą Spółką A S.A., jej pełnomocnikiem, czy członkami jej zarządu, zachodzi" stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego".
Zdaniem Sądu całkowicie chybiony jest zarzut skarżącej, iż o stronniczości sędziów świadczyć może fakt, iż uczestniczyli oni w wydawaniu orzeczeń w sprawach, w których stroną była Spółka A S.A. lub członkowie jej zarządu. Jak wynika ze złożonych przez sędziów oświadczeń w ogóle nie miała miejsca sytuacja, aby ze skarżącą, czy jej pełnomocnikiem łączyły ich jakiekolwiek stosunki osobiste tego rodzaju, które mogłyby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności.
Tym samym stanowisko skarżącej co braku bezstronności oparte jest na subiektywnej ocenie. Pełnomocnik skarżącej podała co prawda, iż domaga się wyłączenia tych sędziów, którzy brali udział w wydawaniu orzeczeń w dwóch postępowaniach sądowych objętych wnioskiem o wznowienie postępowania, nie sprecyzowała jednak do których konkretnie sędziów i orzeczeń wydanych przez nich ma zastrzeżenia, nie podała również konkretnych zarzutów. Ponadto zamieściła ogólny wniosek o wyłączenie sędziów, którzy brali udział w innych sprawach, w których stroną była skarżąca Spółka lub członkowie jej Zarządu, nie podając żadnych bliższych okoliczności mogących stanowić podstawę do wyłączenia sędziów.
Fakt orzekania przez sędziego w różnych sprawach dotyczących tej samej strony i rozstrzygania ich niekorzystnie dla tej strony nie może stanowić automatycznie, bez konkretnych zarzutów, powodu do negowania jego bezstronności.
Z przedstawionych względów, na podstawie art. 22 § 2 i 3 p.p.s.a., a w odniesieniu do asesora także art. 24 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.