Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 18 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił wniosek Z. A. (dalej jako wnioskodawczyni) o wyłączenie od rozpoznania sprawy o sygn. akt I SA/Gl 814/14 sędzi Teresy Randak, w pozostałym zakresie wniosek o wyłączenie sędziów i referendarzy sądowych orzekających w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach pozostawił bez rozpoznania, a ponadto umorzył postępowanie w sprawie wyłączenia sędziego Włodzimierza Kubika.
Na powyższe zarządzenie wnioskodawczyni złożyła zażalenie oraz wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie jej od kosztów sądowych.
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2015 r. odmówiono wnioskodawczyni przyznania prawa pomocy, a postanowienie to stało się prawomocne.
W następstwie tego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 lipca 2015 r. wnioskodawczyni wezwana została do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Doręczony odpis zarządzenia zawierał podstawę prawną obliczenia wysokości wpisu tj. § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), a także tryb i sposób jego opłacenia.
Powyższe wezwanie zostało wnioskodawczyni doręczone w dniu 31 lipca 2015 r., co wynika z daty naniesionej przez odbiorcę korespondencji na zwrotnym potwierdzeniu odbioru wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia. W wymaganym siedmiodniowym terminie, który upłynął z dniem 7 sierpnia 2015 r., wpis nie został uiszczony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zasadą jest, że (o ile ustawa nie stanowi inaczej) do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – powoływana dalej jako: p.p.s.a.).
Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Zaś w przypadku, gdy należna opłata pomimo wezwania nie zostanie uiszczona od skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia lub skargi o wznowienie postępowania, to pisma te podlegają odrzuceniu przez sąd, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a.
Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia, zostało skutecznie doręczone wnioskodawczyni w dniu 31 lipca 2015 r., zawierało ono wszystkie niezbędne dane, a więc dokładne określenie kwoty, terminu i sposobu uiszczenia wpisu, jak też zastrzegało rygor w postaci odrzucenia zażalenia na wypadek jego nieuiszczenia w terminie.
Pomimo spełnienia tych wszystkich formalnych przesłanek skutecznego wezwania do uiszczenia wpisu od zażalenia, wnioskodawczyni w wyznaczonym siedmiodniowym terminie wpisu nie uiściła, co sprawia, że zażalenie należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.