Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 17 czerwca 2022 r. K. M. wystąpiła o wstrzymanie wykonania wskazanej w sentencji decyzji. W uzasadnieniu wnioskodawczyni wskazała, że przedkłada Sądowi skargę z dnia 14 czerwca 2022 r. (wraz z załącznikami i dowodem nadania) na decyzję SKO z dnia 16 maja 2022 r. Jednocześnie powołała się na orzecznictwo (I SA/Po 297/21, I SA/Po 101/22, I SA/Po 102/22) i dowody przeprowadzone przez organy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Wniosek skarżącej o udzielenie ochrony tymczasowej podlega oddaleniu.
W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 239 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi, w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego Sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania orzeczenia, skarżący ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu nie mogą stanowić jedynie ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt I FZ 332/14 – powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl).
W świetle poczynionych wyżej rozważań Sąd stwierdza, że skarżąca nie wykazała aby w sprawie ziściły się przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia. Złożony przez skarżącą wniosek, w ocenie Sądu, nie pozwala na zastosowanie wobec niej wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym przejawiająca się we wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Skarżąca nie wyjaśniła czym konkretnie w sprawie ma przejawiać się wypełnienie przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a., a należy wskazać, że wstrzymanie wykonania orzeczenia uzasadniać mogą konkretne okoliczności będące wynikiem wpływu wykonania zaskarżonego aktu na aktualną sytuację majątkową strony, powodujące znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki. Innymi słowy strona musi wykazać, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie danego orzeczenia spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych okoliczności.
Co również istotne, to na wnioskodawcy spoczywa obowiązek dokładnego przytoczenia okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, przy czym przedstawiona argumentacja musi być spójna i odnosić się do konkretnej sytuacji wnioskodawcy. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi bowiem być realne, w związku z czym strona zobowiązana jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania zaskarżonego aktu. Brak wskazania we wniosku konkretnej szkody grożącej skarżącej na skutek wykonania orzeczenia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Strona musi wykazać, że w powiązaniu z jej sytuacją majątkową, wykonanie aktu spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki z powodu wystąpienia tych konkretnych okoliczności (por. postanowienie NSA z 21 marca 2013 r. o sygn. akt: I FZ 15/13). Dlatego też twierdzenia strony powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej. W rozpoznawanej sprawie, złożony przez skarżącą wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie zawierał w powyższym zakresie uzasadnienia.
W ocenie Sądu za udzieleniem skarżącej ochrony tymczasowej nie mogą również przemawiać zarzuty podniesione w skardze przeciwko zaskarżonej decyzji. Rozpatrując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, ocenie podlega wyłącznie jego zasadność w kontekście przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania rozstrzygnięcia organu. Zastrzeżenia strony skarżącej dotyczące zaskarżonej decyzji nie wpływają tym samym na ocenę zasadności udzielenia ochrony tymczasowej, gdyż zarzuty te mogą być rozpatrzone przez Sąd dopiero w momencie rozpatrywania skargi strony na wydany przez organ akt.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 64 § 3 i art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.