Uzasadnienie
T.L. - dalej zwany skarżącym – w sprawie ze skargi opisanej w sentencji niniejszego postanowienia wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Argumentował wniosek brakiem środków finansowych na bieżącą egzystencję i na poniesienie wszelkich kosztów sądowych. Z oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada jakiegokolwiek majątku, nie zadeklarował dochodów wskazując, że jest bezrobotny i nie pobiera zasiłku. Skarżący dodał, że zmuszony został do zlikwidowania działalności gospodarczej z powodu złego stanu zdrowia i że wymaga opieki medycznej.
Wzywany do złożenia dodatkowych wyjaśnień oświadczył, że mieszka w mieszkaniu syna (umowa najmu – k. 40), który pomaga mu regulować zobowiązania związane z codziennym życiem. Wyjaśnił również, że nie otrzymuje żadnej pomocy finansowej od instytucji w formie zasiłków i zapomóg, nie pobiera dopłat do rolnictwa, nie posiada zobowiązań ani wierzytelności zarówno publicznoprawnych jak też cywilnych, z żoną pozostaje w separacji. Skarżący przedłożył kserokopie zeznań podatkowych za 2011 i 2012 r., wyciągów z rachunku bankowego za okres od 2.01.2014 do 31.03.2014 r., rachunków związanych z opłatami (energia elektryczna, gaz, woda, kanalizacja i wywóz odpadów).
Rozpoznając wniosek o prawo pomocy zważono, co następuje:
Rozpoznanie żądania skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych sprowadza się do ustalenia czy w sprawie spełniona jest przesłanka określona w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), tj. czy uiszczenie pełnych kosztów sądowych albo w części, skutkowałoby uszczerbkiem koniecznego utrzymania wnioskodawcy i jej rodziny. Dokonana w tym kontekście ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego prowadzi rozpoznającego wniosek do stwierdzenia, że skarżący spełnia przesłanki przyznania prawa pomocy w stopniu uzasadniającym zwolnienie go od uiszczenia wpisu od skargi.
Skarżący mieszka samodzielnie w mieszkaniu należącym do syna, on także zapewnia skarżącemu, według oświadczenia, utrzymanie (jednak nie wykazano, że syn posiada takie możliwości finansowe). Z oświadczenia skarżącego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów pieniężnych, ani majątku, chociaż z przedłożonych rachunków za energię elektryczną wynika, że na nazwisko skarżącego zarejestrowano umowę dla miejsca poboru energii przy ul. Wałowej w Stalowej Woli (k. 34), a na przedłożonych na wezwanie bieżących wyciągach bankowych przy nazwisku skarżącego widnieje również inny adres niż podawany, czego skarżący nie wyjaśnił (68). Skarżący nie przedłożył rozliczenia za ostatni rok podatkowy (2013), nie wyjaśnił także, czy osiągnął jakiekolwiek dochody lub że nie osiągnął przychodów do opodatkowania za ten rok. Natomiast za 2012 r. w zeznaniu wykazano kwotę 8.235,40 zł dochodu..
W tym stanie rzeczy, w oparciu o całokształt okoliczności towarzyszących sprawie, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym, w postaci zwolnienia od wpisu od skargi uznając, że jest ono adekwatne do sytuacji skarżącego.