Uzasadnienie
W dniu 4 stycznia 2007 r. wpłynął do Sądu (uzupełniony 24 stycznia 2007 r.), złożony za pośrednictwem organu, nazwany "odwołaniem", wniosek J.M. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z [...] nr [...] w sprawie określenia wysokości poniesionej straty z tytułu działalności gospodarczej prowadzonej przez podatnika w 2003 roku.
Uzasadniając powyższe J.M. wskazał, że decyzja organu odwoławczego w sprawie nie została mu doręczona, a o tym, że została wydana, dowiedział się przypadkowo.
Podatnik wskazał nadto, że oczekiwał na jej wydanie, nie będąc świadomym tego, że jedno z powiadomień otrzymanych z urzędu pocztowego o pozostawieniu przesyłki w tym urzędzie, dotyczyło właśnie wydanej 17 października 2006 r. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w S. J.M. wskazał dalej, że po otrzymaniu informacji, że decyzja została wydana, zwrócił się pismem z 7 grudnia 2006 r. do Dyrektora Izby Skarbowej w S. z prośbą o przesłanie decyzji oraz o przywrócenie terminu uprawniającego do złożenia skargi, uzyskując w odpowiedzi na powyższe pouczenie o właściwości sądu do rozpoznania wniosku o przywrócenie tego terminu (pismo organu z 13 grudnia 2006 r.).
Uzasadnienie tego wniosku sprowadza się do stwierdzenia, że podatnik nie otrzymał decyzji organu podatkowego drugiej instancji z powodu "zamieszania wywołanego przesłaniem w tym czasie dwóch listów z U. S. w G."
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz U z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwaną dalej w skrócie "p.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.
Jak wynika z akt podatkowych sprawy, decyzja Dyrektora Izby Skarbowej S. została doręczona J.M. w trybie art. 150 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz U z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) z upływem 14 listopada 2006 r. z uwagi na jej nieodebranie przez adresata (pierwsze awizo miało miejsce 31 października 2006 r., natomiast powtórne powiadomienie o pozostawaniu pisma w placówce pocztowej umieszczono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata w dniu 9 listopada 2006 r.). Zgodnie bowiem z art. 150 §1 w/w ustawy w razie niemożności doręczenia pisma (w przypadku doręczenia przez pocztę) w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 poczta przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej. Adresata zawiadamia się dwukrotnie o pozostawieniu pisma w placówce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia 14 - dniowego okresu, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.
Z powyższego wynika, że 30 dniowy termin na wniesienie skargi rozpoczął bieg 15 listopada 2006 r. i upływał z dniem 14 grudnia 2006 r.
Z kolei zgodnie z art. 86 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Zgodnie z przepisem art. 87 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1) "W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).
Z powyższej regulacji wynika, że podstawą przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia skargi jest spełnienie się równocześnie trzech warunków, t.j. złożenie w odpowiednim czasie prośby przez stronę, dokonanie równocześnie spóźnionej czynności oraz uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności prośby o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy prowadzeniu własnych spraw i szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych.
Uchybienie 30 - dniowemu terminowi do złożenia skargi zostało spowodowane brakiem staranności J.M. w odbiorze awizowanej przesyłki.
Przytoczone w uzasadnieniu wniosku okoliczności, to jest zaniechanie podatnika w związku z otrzymaniem kilku powiadomień z urzędu pocztowego, nie stanowią, w ocenie Sądu, przekonywującego usprawiedliwienia uchybienia przez J.M. terminowi do złożenia skargi.
Poprzestanie na przypuszczeniu podatnika co do treści awizowanych przesyłek, bez zgłoszenia się do wskazanej na awizie placówki pocztowej po jej odbiór, nie może być okolicznością usprawiedliwiającą uchybienie terminowi do złożenia skargi do sądu.
I dlatego, mając na uwadze powyższe, należało orzec jak w sentencji.