Uzasadnienie
Pismem z dnia 26.08.2010 r. T G złożył do sądu administracyjnego wniosek o wymierzenie Prezydentowi Miasta S grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Uzasadniając ten wniosek wskazał on na to, że w dniu 12.07.2010 r. złożył w Urzędzie Miasta S skargę na wystawione przez Prezydenta Miasta S dwa tytuły wykonawcze: nr [...] i nr[...], która to skarga do dnia 26.08.2010 r. nie została przekazana jej adresatowi.
Odpowiadając na ten wniosek pismem z dnia 30.09.2010 r., zawierającym zarazem odpowiedź na przekazaną równocześnie sądowi administracyjnemu skargę z dnia 12.07.2010 r., pełnomocnik Prezydenta Miasta S wniósł o jego oddalenie jako nieuzasadnionego. Przyznając, że w dniu 12.07.2010 r. przez T G złożona została w Urzędzie Miejskim w S skarga na wystawione przez Prezydenta Miasta S tytuły wykonawcze nr [...] i nr[...], wskazał on jednak, iż skarga ta pierwotnie przekazana została prowadzącemu postępowanie egzekucyjne Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w Ś a to ze względu na dyspozycję art. 52 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który to organ jednakże uznał się rzeczowo niewłaściwym, informując jednocześnie wierzyciela, że postępowanie egzekucyjne prowadzone w stosunku do T G na podstawie w/w tytułów wykonawczych zostało zakończone w związku z wyegzekwowaniem należności tytułami tymi objętych oraz że termin do zgłoszenia przez zobowiązanego zarzutów w sprawie prowadzenia tego postępowania upłynął z dniem 6.07.2010 r.
Rozpatrując wskazany na wstępie wniosek, Wojewódzki Sąd Adminis-tracyjny w Szczecinie uznał, co następuje:
Stosownie do przepisu art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego dzia-łanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, zaś organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
Z kolei z art. 55 tejże ustawy wynika, iż w razie niezastosowania się organu do obowiązku przekazania sądowi administracyjnemu skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę, sąd ten na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej ustawowo, a jeżeli organ ten nie przekazał sądowi skargi mimo wymierzenia grzywny, na żądanie skarżącego sąd może rozpoznać sprawę na podstawie nadesłanego odpisu skargi, gdy stan faktyczny i prawny przedstawiony w skardze nie budzi uzasadnionych wątpliwości.
Jak wynika zatem z przywołanych przepisów prawa, wymierzenie grzywny organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżone zostały do sądu adminis-tracyjnego, może być uzasadnione jedynie nie wywiązaniem się z obowiązku prze-kazania wniesionej za jego pośrednictwem skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, co niemożliwym czyni zasadniczo dokonanie przez sąd kontroli legalności tych działań lub bezczynności. Przewidziana przepisem art. 55 § 1 w/w ustawy grzywna ma na celu wyegzekwowanie od organu obowiązku określo-nego przepisem art. 54 § 2 i nie ma charakteru odwetowego za dokonanie tego obowiązku z naruszeniem ustawowego terminu o charakterze instrukcyjnym.
Tak więc, ponieważ jest bezspornym, że wniesiona przez T G skarga ostatecznie przekazana została właściwemu sądowi administracyjnemu wraz odpowiedzią na skargę, stwierdzić należy, iż aktualnie nie występują przesłanki mogące przemawiać za wymierzeniem wnioskowanej grzywny.
Z tych względów orzeczono, jak w postanowieniu.