Uzasadnienie
Wnioskodawca K.K., w związku z zamiarem wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargi na bezczynność Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w S. w zakresie zwrotu podatku (braku zwrotu podatku, braku informacji zwrotnej o przyczynach braku, bezczynności urzędu skarbowego), złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego zobowiązujące Wnioskodawcę do złożenia dodatkowych dokumentów dotyczących Jego sytuacji finansowej, K.K. cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy. W piśmie z dnia 8 listopada 2016 r. wyjaśnił, że urząd skarbowy poinformował Wnioskodawcę, iż zwrot podatku został dokonany na rachunek bankowy. Z uwagi na powyższe Wnioskodawca złożył wniosek o wycofanie sprawy z sądu.
Referendarz sądowy zważył, co następuje.
W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 poz. 718 ze zm.), dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Stosownie do art. 249a p.p.s.a., jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.
W rozpoznawanej sprawie Wnioskodawca cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy w sprawie. W konsekwencji, stosownie do treści art. 249a p.p.s.a. postępowanie w sprawie prawa pomocy podlega umorzeniu.
W tej sytuacji na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.