Uzasadnienie
J. S. i A. C. pismem z dnia 10 lutego 2017 r. wniosły bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...], w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...], położoną przy ul. [...], nr hip. [...]. Skarga została zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Wa 515/17.
Jednocześnie skarżące wystąpiły z wnioskiem o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny, w sytuacji niewykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 55 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Pismem z dnia 2 marca 2017 r. Sąd przekazał skargę organowi i zobowiązał Prezydenta do nadesłania całości akt administracyjnych sprawy wraz z odpowiedzą na skargę. W dniu 8 września 2017 r., organ nadesłał akta sprawy.
Zarządzeniem z dnia 5 lutego 2018 r. wniosek o ukaranie organu grzywną został wyłączony ze skargi na bezczynność i zarejestrowany pod sygn. akt I SO/Wa 1/18.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 54 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.), dalej "p.p.s.a.",, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
W myśl z kolei art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Z akt niniejszej sprawy wynika, że strona skarżąca pismem z dnia 10 lutego 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na bezczynność Prezydenta [...], w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość [...], położoną przy ul. [...], nr hip. [...].
Przekazana przez Sąd skarga wpłynęła do organu w dniu 10 marca 2017 r. i od tej daty rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin do wykonania przez organ obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Termin ten upłynął w dniu 10 kwietnia 2017 r. Tymczasem skarga stron wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi została przekazana przez Prezydenta [...] do Sądu dopiero w dniu 8 września 2017 r.
W tym stanie sprawy Sąd był zobligowany do wymierzenia Prezydentowi [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Grzywna ta ma, bowiem charakter mieszany-dyscyplinująco-represyjny, co oznacza, że sąd wymierza ją w razie uchybienia terminu do wykonania obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., nawet gdy skarga jest niedopuszczalna (jak w przypadku sprawy I SAB/Wa 515/17) albo podmiot zobowiązany dopełnił tego obowiązku przed rozpoznaniem wniosku o wymierzenie grzywny. Ta ostatnia okoliczność nie stanowi przy tym podstawy do umorzenia postępowania (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, ONSAiWSA 2006, nr 6, poz. 156 oraz z 25 kwietnia 2013 r. sygn. akt I OZ 278/13, Lex nr 1315498). Ustalając wysokość nałożonej grzywny, Sąd wziął pod uwagę okoliczności sprawy, w tym czas, jaki upłynął od wniesienia skargi do przekazania skargi wraz z odpowiedzią i aktami sprawy po upływie przewidzianego terminu w art. 54 § 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. orzekł jak sentencji. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.