Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] listopada 2017 r. E. B. i A. L. (dalej jako: wnioskodawczynie) wystąpiły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi [...] [...] grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", w wysokości pięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie odrębnych przepisów, za nieprzekazanie sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę skargi z dnia [...] lipca 2017 r. na niewykonanie przez Prezydenta [...] [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2010 r., sygn. akt I SAB/Wa 213/09. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że pomimo doręczenia organowi ww. skargi w dniu [...] lipca 2017 r. do dnia sporządzenia rozpoznawanego wniosku nie została ona przekazana do WSA w Warszawie wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W piśmie z dnia [...] stycznia 2018 r. Prezydent [...] [...] udzielił odpowiedzi na wniosek i nadesłał akta administracyjne sprawy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Przepis ten ustanowił pośredni tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, co oznacza, że zasadą jest wnoszenie skargi za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Z tego też powodu na organie spoczywa przewidziany w art. 54 § 2 P.p.s.a. ustawowy obowiązek przekazania skargi - wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i udzieloną na nią odpowiedzią - sądowi administracyjnemu w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Natomiast stosownie do art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy, tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie (por. postanowienie NSA z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 1024/06, dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Stosownie jednak do treści art. 55 § 1 P.p.s.a. "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że rozstrzygając w tej kwestii, sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 ustawy, a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, oraz czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz, Warszawa 2011, s. 381). Ponadto w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 3 listopada 2009 r. sygn. akt II GPS 3/09 (dostępna na http://orzeczenia.nsa.gov.pl) Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 P.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy.
Sąd ustalił na podstawie załączonej do wniosku uwierzytelnionej kserokopii wyciągu z księgi korespondencji wychodzącej pełnomocnika wnioskodawczyń, że skarga z dnia [...] lipca 2017 r. została nadana w polskim urzędzie pocztowym do Prezydenta [...] [...] w dniu [...] lipca 2017 r. (nr przesyłki: [...]). Jak wynika z załączonego do skargi wydruku ze strony internetowej Poczty [...] - śledzenie przesyłek przesyłka zawierająca skargę została doręczona Prezydentowi [...] [...] w dniu [...] lipca 2017 r. Od tej daty rozpoczął bieg określony w art. 54 § 2 P.p.s.a. trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, który upłynął bezskutecznie w dniu [...] sierpnia 2017r.Przedmiotowa skarga z dnia [...] lipca 2017 r. pomimo wezwania Sądu z dnia [...] grudnia 2017 r., otrzymanego przez organ w dniu [...] grudnia 2017 r., do dnia rozpoznania przez Sąd niniejszego wniosku nie została przekazana.
Zatem opóźnienie w przekazaniu do Sądu skargi wraz z odpowiedzią na skargę wyniosło ponad 6 miesięcy i bez wątpienia ma wpływ na termin rozpoznania przedmiotowej skargi przez Sąd. Dodatkowo należy zauważyć, że organ w żaden sposób nie usprawiedliwił przyczyn niewykonania obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a.
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności oraz funkcję dyscyplinująco-restrykcyjną grzywny Sąd uznał wniosek wnioskodawczyń za uzasadniony i wymierzył Prezydentowi [...] [....] grzywnę w wysokości 2000 zł. Wymierzając grzywnę we wskazanej wysokości Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim ponad sześciomiesięczny okres opóźnienia organu w wykonaniu obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. w zakresie przekazania skargi wraz z odpowiedzią na skargę, jak również nieprzekazanie do Sądu przedmiotowej skargi wraz z odpowiedzią na skargę oraz brak usprawiedliwienia zaistniałego opóźnienia. Zdaniem Sądu, wymierzona grzywna w takiej wysokości ma odnieść również skutek prewencyjny zapobiegający podobnym naruszeniom w przyszłości. Zauważyć należy, że nadesłanie akt administracyjnych sprawy stanowi jedynie częściowe wykonanie obowiązku w art. 54 § 2 P.p.s.a i nie może stać się podstawą do odstąpienia od wymierzenia grzywny.
Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.