Uzasadnienie
J. Z. pismem z dnia 18 czerwca 2007 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie grzywny Wojewodzie Mazowieckiemu w związku z niedopełnieniem przez wskazany podmiot obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), tj. nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w terminie trzydziestu dni skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia nieruchomości i ustalenia odszkodowania.
W odpowiedzi na wniosek Wojewoda Mazowiecki podniósł, że przekazując wraz z aktami sprawy skargę A. Z. przy piśmie z dnia 23 kwietnia 2007 r., w wyniku pomyłki przesłał również pismo J. Z. z dnia 16 marca 2007 r., zatytułowane "Odwołanie od decyzji Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...]". Wojewoda Mazowiecki zaznaczył, że powyższe działanie nie nosi znamion działania umyślnego, a jest wynikiem trudności organizacyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 54 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, za pośrednictwem którego strona wnosi skargę, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.
W myśl zaś art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, tj. przekazania skargi sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.
Regulacja zawarta w wyjaśnianym przepisie zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej oznacza, że wymierzenie grzywny jest środkiem służącym realizacji tego celu. W tej sytuacji należy przyjąć, że przekazanie sądowi skargi po upływie terminu określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. oraz po złożeniu wniosku przez skarżącego o wymierzeniu temu organowi grzywny, jednak przed podjęciem przez ten sąd postanowienia, powoduje, że postępowanie o wymierzenie grzywny staje się bezprzedmiotowe i należy je umorzyć. W takim bowiem wypadku grzywna nie byłaby środkiem zmierzającym do realizacji jej ustawowego celu, gdyż cel ten został już osiągnięty. (vide: Komentarz. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek; "Wydawnictwo Zakamycze", Warszawa 2005, s. 151. W rozpoznawanej sprawie Wojewoda Mazowiecki w dniu 13 lipca 2007 r. (data nadania w UP) przekazał sądowi skargę wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę przed podjęciem przez sąd postanowienia o wymierzeniu grzywny, a więc cel ten został osiągnięty.
W związku z tym, wniosek J. Z. o wymierzeniu grzywny Wojewodzie Mazowieckiemu za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę należało uznać za bezprzedmiotowy, a niniejsze postępowanie umorzyć.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 54 § 2 i art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.