Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia [...] stycznia 2017 r. H. J. (dalej: skarżąca) wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu jej skargi z dnia [...] sierpnia 2016 r. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ulicy [...], ozn. hip. [...], inw. Nr [...].
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że organ uchybił obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm. - dalej "P.p.s.a.".) i do dnia złożenia niniejszego wniosku nie przekazał ww. skargi do Sądu. Wobec powyższego skarżąca wniosła o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 154 § 6 P.p.s.a. oraz o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Pismem z dnia [...] lutego 2017 r. Sąd przekazał powyższy wniosek do organu, zobowiązując go jednocześnie do udzielenia, w terminie 30 dni, odpowiedzi i nadesłania akt administracyjnych sprawy. Przesyłka została doręczona organowi 15 lutego 2017 r.
Organ nie odpowiedział na wniosek o wymierzenie grzywny, a także nie przekazał wyżej wymienionej skargi na bezczynność Prezydenta [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o ukaranie organu grzywną jest zasadny.
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Jego kontrola ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W przypadku skargi o wymierzenie organowi grzywny z powodu jego bezczynności, Sąd czyni to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania orzeczenia sądowego.
Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. (art. 54 § 2 ustawy). Wypełnienia tych obowiązków nie wyczerpuje samo przesłanie akt administracyjnych i wyjaśnienie, że w sprawie została już wydana decyzja kończąca postępowanie. Stosownie zaś do art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy.
Podkreślić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z 3.11.2009 r. sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2, post. NSA z 11.05.2012 r. sygn. akt I OZ 328/12, Lex nr 1164456).
W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że Prezydent [...] nie wypełnił obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, skarga H. J. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie odszkodowania za przedmiotową nieruchomość, wpłynęła do Prezydenta [...] w dniu 31 sierpnia 2016 r. (k. 11 akt niniejszej sprawy). Okoliczności tej organ w żaden sposób nie podważył, bowiem nie odpowiedział na wezwanie Sądu z dnia 10 lutego 2017 r. o nadesłanie w terminie 30 dni odpowiedzi na wniosek. Wezwanie to zostało doręczone organowi w dniu 15 lutego 2017 r., a zakreślony przez Sąd termin upłynął w dniu 17 marca 2017 r. Pomimo to, do dnia dzisiejszego Prezydent [...] nie nadesłał również do Sądu przedmiotowej skargi.
W związku z powyższym Sąd rozpoznał sprawę na podstawie dokumentów znajdujących się aktach i uznał, że zwłoka organu w przedmiocie nieprzekazania ww. skargi do Sądu na dzień wydania niniejszego orzeczenia wynosi ok. siedem miesięcy.
Podnieść należy, że bez znaczenia są przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi Sądowi. Mogą one mieć wpływ jedynie na jej wysokość. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. charakter, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Z akt sprawy nie wynika, aby zaistniały jakieś nadzwyczajne okoliczności, które usprawiedliwiałyby niemożność przekazania akt w terminie określonym w ustawie. Jednocześnie organ nie złożył odpowiedzi na niniejszy wniosek, a także nie przekazał skargi.
Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd uznał wniosek skarżącej za uzasadniony i wymierzył grzywnę w kwocie 1000 zł. Sąd wziął pod uwagę z jednej strony niewypełnienie przez organ ustawowych obowiązków, ale także brak odpowiedzi organu na wezwanie Sądu z dnia 10 lutego 2017 r. o nadesłanie odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny i akt administracyjnych. Orzeczona wysokość grzywny, w ocenie Sądu, jest adekwatna do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku.
Z tego też względu, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powołanej ustawy.