Uzasadnienie
L. K., pismem z dnia 26 czerwca 2015 r., (data stempla pocztowego) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", za niezastosowanie się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., tj. nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w terminie trzydziestu dni skargi z dnia 7 maja 2015 r. wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarga na bezczynność Prezydenta W. w sprawie przyznania prawa własności czasowej (obecnie użytkowania wieczystego) do nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] wpłynęła do organu w dniu 11 maja 2015 r. i do dnia wniesienia skargi do Sądu t.j. do 29 czerwca 2015 r. Prezydent W. nie przekazał skargi wraz z aktami sprawy Sądowi.
W odpowiedzi na wniosek organ wskazał, że skarga wraz z aktami sprawy przekazana została do Sądu przy piśmie z dnia 23 sierpnia 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 54 § 2 P.p.s.a. w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego obowiązkiem organu, za pośrednictwem którego czynność ta następuje, jest jej przekazanie sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia do organu. Zgodnie z art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.
Zaznaczyć trzeba, że grzywna wymierzana w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco–restrykcyjny (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 278/13). Wyłączną przesłanką jej orzeczenia jest niewypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 P.p.s.a. w ustawowym terminie. Tym samym wywiązanie się przez organ z obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. z uchybieniem terminu nie stanowi przeszkody do rozpoznania wniosku i wymierzenia organowi grzywny. Orzekając w przedmiocie wniosku, o którym mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. Sąd uwzględnia takie okoliczności, jak powód uchybienia terminu, zakres uchybionych obowiązków, czas przekroczenia terminu, a także czy organ wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Zdaniem Sądu, w sprawie prowadzonej pod sygn. akt I SAB/Wa 540/15 Prezydent W. nie wywiązał się należycie z obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Organ przekazał co prawda skargę z dnia 7 maja 2015 r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy, jednakże nastąpiło to dopiero w dniu 30 lipca 2015 r. (przy piśmie z dnia 23 lipca 2015 r.), a więc po ponad 2 miesiącach od dnia jej wniesienia. Jak wynika z analizy akt sprawy, przedmiotowa skarga wpłynęła do organu w dniu 11 maja 2015. Zauważyć przy tym trzeba, że udzielając odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny (w piśmie będącym odpowiedzią na skargę w sprawie I SAB/Wa 540/15) organ ograniczył się do wskazania, że skarga wraz z aktami sprawy zostały przekazane do Sądu przy piśmie z dnia 23 lipca 2015 r.
Przedstawione okoliczności zadecydowały o zasadności wniosku. Nie ulega wątpliwości, że Prezydent W. uchybił obowiązkowi terminowego przekazania akt sprawy do Sądu. Organ nie wyjaśnił przy tym przyczyn takiego stanu rzeczy. Z przekazanych Sądowi akt i z pism organu nie wynika, aby zaistniały jakiekolwiek nadzwyczajne sytuacje, które usprawiedliwiałby niemożność przekazania akt w terminie określonym w art. 54 § 1 P.p.s.a.
| Mając powyższe na uwadze, a także uwzględniając fakt, że mimo iż z przekroczeniem terminu, akta sprawy wraz z odpowiedzią na skargę |
|zostały jednak przekazane do Sądu, Sąd uznał, że kwota 100 zł będzie odpowiednią do stopnia popełnionych naruszeń sankcją finansową. |
|Z tych względów, Sąd na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji. O zwrocie na rzecz skarżących kosztów postępowania |
|sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a. |