Uzasadnienie
P. S. wnioskiem z dnia [...] maja 2016 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w [...] grzywny, na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "Ppsa" za nieprzekazanie do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy skargi z dnia [...] czerwca 2015 r. na bezczynność SKO w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wyłączenie członków Kolegium od udziału w sprawie o wygaszenie rozstrzygnięcia nr [...].
W odpowiedzi na wniosek organ wskazał, że skarżący nie złożył wniosku o wyłączenie członków Kolegium od udziału w sprawie o wygaszenie rozstrzygnięcia nr [...]. Wobec tego skarga na bezczynność, jak i wniosek o ukaranie grzywną winny zostać odrzucone, ewentualnie wniosek oddalony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 54 § 1 i 2 Ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Zgodnie z art. 55 § 1 Ppsa w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 Ppsa, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 Ppsa, czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa GUS na podstawie odrębnych przepisów.
Jak wynika z akt sprawy o sygn. I SO/Wa 1410/16 i I SAB/Wa 1194/16 P. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem organu w dniu 30 czerwca 2015 r., za pośrednictwem platformy ePUAP, skargę na bezczynność SKO w [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o wyłączenie członków Kolegium od udziału w sprawie o wygaszenie rozstrzygnięcia nr [...]. Kwestia zasadności tej skargi, w tym to, czy wniosek o wyłączenie członków organu od załatwienia sprawy o wygaszenie rozstrzygnięcia nr [...] rzeczywiście został wniesiony do organu, nie wpływa na obowiązek organu przekazania jej do Sądu. Wobec tego termin do wykonania obowiązku, o którym mowa w art. 54 § 2 Ppsa upłynął w dniu 30 lipca 2015 r. Skargę tę Sąd otrzymał w dniu 26 sierpnia 2016 r.
W ocenie Sądu, choć wskazane opóźnienie w realizacji obowiązku z art. 55 § 2 Ppsa nie zasługuje na aprobatę, to oprócz samego faktu naruszenia terminu przekazania skargi sądowi, przy rozstrzyganiu o nałożeniu grzywny należy wziąć pod uwagę przyczyny niewypełnienia przez organ tego obowiązku. Przepisy dopuszczające wymierzenie organowi grzywny mają wprawdzie na celu dyscyplinowanie organów, jak również stosowanie wobec nich środków represyjnych, to jednak Sąd, orzekając o zasadności wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 Ppsa powinien rozważyć całokształt okoliczności sprawy, a tym samym wziąć pod uwagę czy organ ponosi winę za taki stan rzeczy. Istotny będzie, zatem czas, jaki upłynął od wniesienia skargi, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ wypełnił swój obowiązek i skargę przekazał, wyjaśnił powody niedotrzymania terminu, czy może nieprzekazanie skargi było działaniem celowym, podjętym w zamiarze niedopuszczenia do szybkiego rozpoznania sprawy sądowoadministracyjnej.
W konsekwencji od zasady, iż wyłączną przesłanką orzeczenia o wymierzeniu organowi grzywny (art. 55 § 1 Ppsa) jest niewypełnienie przez organ obowiązków określonych w art. 54 § 2 Ppsa w terminie przewidzianym w tym przepisie, dopuszczalne są wyjątki.
Zdaniem Sądu, taki właśnie wyjątek ma miejsce w niniejszej sprawie.
Przekroczenie terminu w realizacji obowiązku z art. 54 § 2 Ppsa choć znaczne, to Sądowi z urzędu wiadomym jest, że w Kolegium zalega kilkaset spraw skarżącego. Przyjęta przez skarżącego praktyka kwestionowania jednego aktu poprzez lawinowe wnoszenie za pośrednictwem platformy ePUAP szeregu środków zaskarżenia, uzupełnianych później kolejnymi pismami i powielanie tego sposobu działania w setkach spraw dezorganizuje i paraliżuje pracę organu. Brak zatem koniecznej przesłanki do orzekania przez Sąd o wymierzeniu organowi grzywny w postaci celowego, zawinionego działania organu, wbrew woli strony. Zdaniem Sądu, skoro skarżący skutecznie zdezorganizował pracę organu, to poszukiwanie w takich warunkach ochrony sądowej należało uznać za bezzasadne.
Skarżący winien zdawać sobie sprawę z tego, że na skutek jego działań może dojść do tego, iż obywatele domagający się wsparcia z zakresu pomocy społecznej, rzeczywiście takiej pomocy potrzebujący, nierzadko niezwłocznie, wnioskowanej pomocy nie będą mogli na czas otrzymać.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 w zw. z art. 64 § 3 i art. 55 § 1 Ppsa orzekł, jak w sentencji.