Uzasadnienie
[...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...], reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego A.S., pismem z dnia [...] listopada 2016 r. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny, z powodu nieprzekazania do sądu administracyjnego w terminie skargi z dnia [...] września 2016 r. na niewykonanie przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 kwietnia 2015 r. sygn. akt I SAB/Wa 301/14.
Wezwaniem skutecznie doręczonym pełnomocnikowi wnioskodawcy w dniu 7 grudnia 2016 r. Sąd zobowiązał pełnomocnika wnioskodawcy do usunięcia braków formalnych wniosku, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego do reprezentowania wnioskodawcy w przedmiotowej sprawie wraz z aktualnym odpisem z KRS skarżącej spółki. Poinformowano pełnomocnika skarżącego, że dołączone do wniosku pełnomocnictwo z dnia [...] lipca 2008 r. dotyczy wyłącznie sprawy o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydium Rady Narodowej z dnia [...] kwietnia 1970 r., dotyczycącej nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], zaś przedmiotowa sprawa dotyczy wniosku o wymierzenie grzywny za nieprzekazanie skargi na niewykonanie wyroku, którym sąd zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku w przedmiocie odszkodowania za nieruchomość położoną w [...] przy ulicy [...], ozn. hip. [...].
Ponadto poinformowano pełnomocnika wnioskodawcy, że z dołączonego do wniosku odpisu z KRS [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] nie wynika, iż R.K. był prezesem zarządu ww. spółki uprawnionym do udzielenia ww. pełnomocnictwa.
W piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2016 r. (data nadania) radca prawny A.S. wskazał, że uzupełnia braki formalne skargi, nadto cofa wniosek i wnosi o umorzenie postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a." skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań jest zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a. dołączenie do skargi prawidłowego pełnomocnictwa, jeżeli skargę wnosi pełnomocnik, który wcześniej nie złożył pełnomocnictwa. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zgodnie z art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W przedmiotowej sprawie do wniosku nie dołączono pełnomocnictwa uprawniającego radcę prawnego A.S. do jego wniesienia. Wezwanie skierowane do pełnomocnika wnioskodawcy w przedmiocie uzupełnienia braków formalnych wniosku zostało prawidłowo doręczone w dniu 7 grudnia 2016 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych upłynął w dniu 14 grudnia 2016 r. Pełnomocnik wnioskodawcy nadesłał prawidłowe pełnomocnictwo w dniu 22 grudnia 2016 r. (data nadania), a więc z uchybieniem ww. terminu. Skoro pełnomocnik wnioskodawcy, prawidłowo wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku, pod rygorem jego odrzucenia, nie nadesłał w wyznaczonym przez Sąd terminie pełnomocnictw potwierdzających jego umocowanie do złożenia wniosku w imieniu wnioskodawcy, to wniosek ten należało z uwagi na nieuzupełnienie jego braków formalnych odrzucić.
Odnośnie żądania pełnomocnika wnioskodawcy co do cofnięcia wniosku, należy zauważyć, że w myśl przepisu art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania przypadku, gdy skarżący skutecznie cofnie skargę (wniosek). Wskazać jednakże należy, iż cofnięcie skargi (wniosku) nie jest możliwe, jeśli z braku innych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia skarga (wniosek) podlega odrzuceniu. Cofnięcie skargi (wniosku) może bowiem dotyczyć wyłącznie takiej skargi (wniosku), która została skutecznie wniesiona, a więc wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego skargą (wnioskiem) dotkniętą brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu (zob. postanowienie NSA z dnia 10 czerwca 1987 r., sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz T. Woś i inni "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Komentarz", Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 291). Taka sytuacja niewątpliwie zaistniała w rozpoznawanej sprawie, albowiem pełnomocnik wnioskodawcy nie uzupełnił w terminie braków formalnych wniosku, a zatem wniosek nie został skutecznie wniesiony.
Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji postanowienia.