Uzasadnienie
Wydanym na posiedzeniu niejawnym postanowieniem z dnia 29 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił wniosek A. S. z dnia 7 listopada 2016 r. i wymierzył Prezydentowi [...] grzywnę za nieprzekazanie skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie ze skargi ww. na niewykonanie przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 lutego 2014 r. sygn. akt I SAB/Wa 538/13. Od przedmiotowego wniosku pobrano wpis w wysokości 100 złotych.
Odpis powołanego orzeczenia doręczono pełnomocnikowi skarżącej.
Pismem z dnia18 maja 2017 r. pełnomocnik skarżącej złożyła wniosek o uzupełnienie postanowienia w zakresie rozstrzygnięcia o kosztach procesu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718), dalej powoływanej również jako "ppsa", strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym (§ 2). Zgodnie z art. 166 ppsa do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zatem, jeżeli sąd nie zamieścił w postanowieniu dodatkowego orzeczenia, które według ustawy powinien był zamieścić z urzędu, strona może w terminie czternastu dni żądać uzupełnienia postanowienia w tym zakresie.
Zgodnie z art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Przepis art. 205 § 1 zdanie pierwsze ppsa stanowi natomiast, że do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, który nie jest adwokatem lub radcą prawnym, zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony lub pełnomocnika oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie.
Z kolei stosownie do treści art. 209 ppsa wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204, jednakże w przypadku orzekania na posiedzeniu niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata lub radcę prawnego, o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu (art. 210 § 2 ppsa).
Postępowanie sądowodministracyjne w sprawie zakończonej postanowieniem z dnia 16 marca 2017 r. zostało wszczęte wnioskiem, od którego skarżący uiścili wpis w kwocie 100 złotych. Ponadto byli oni reprezentowani przez pełnomocnika, a wniosek o zwrot kosztów postepowania – w tym kosztów zastępstwa procesowego- zawarty został we wniosku o wymierzenie organowi grzywny.
W postanowieniu z dnia 29 marca 2017r. Sąd uwzględnił ten wniosek, wymierzając grzywnę [...]. Nie zasądzono natomiast kosztów postepowania sądowego.
Stosownie do treści art. 64 § 3 ppsa do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Mając na względnie powołane wyżej przepisy dotyczące zwrotu kosztów postępowania między stronami postępowania sądowoadministracyjnego należy więc stwierdzić, że w powołanym na wstępie postanowieniu z dnia 29 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powinien był dodatkowo orzec w przedmiocie zwrotu skarżącym przez organ kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. W przedmiotowej sprawie są to poniesione koszty sądowe to wpis w kwocie 100 złotych oraz koszty zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika w wysokości 480 złotych.
Orzeczenie z dnia 29 marca 2017 r. nie zawiera rozstrzygnięcia o kosztach należnych stronie.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 157 w zw. z art. 166, art. 209 oraz art. 205 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w postanowieniu.