Uzasadnienie
J. P. w związku ze skargami na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. znak: [...]; znak: [...]; znak: [...] oraz z dnia [...] listopada 2016 r. znak: [...]; znak: [...] w przedmiocie pomocy społecznej, zwróciła się o przyznanie w powyższych pięciu sprawach prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu.
W formularzu PPF wnioskodawczyni podała, że zamieszkuje samotnie i ma trudności nie tylko z ponoszeniem koniecznych wydatków, ale również z samą codzienną egzystencją (wiek [...] lat, [...] - [...] grupa inwalidzka). Z wniosku wynika, że skarżąca uzyskuje wyłącznie świadczenie rentowe w wysokości [...] zł, powiększone o dodatek pielęgnacyjny ([...] zł).
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
W myśl art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), natomiast w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2).
W niniejszej sprawie złożone przez wnioskodawczynię oświadczenie dowodziło, że wskazana w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przesłanka może być zasadnie odnoszona do sytuacji, w jakiej znajduje się strona, albowiem wskazuje ono na niemożność ponoszenia przez wnioskodawczynię w sposób samodzielny kosztów postępowania związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru z uwagi na niskie dochody, które są w stanie pokryć jedynie elementarne potrzeby prowadzonego gospodarstwa domowego.
Uwzględnienie powyższej sytuacji czyniło zgłoszone żądanie uzasadnionym, dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.