Uzasadnienie
W dniu 18 lipca 2011 r. P. B. złożył do Sądu na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W oświadczeniu tym zaznaczył, że domaga się przyznania mu prawa pomocy w związku z zamiarem zaskarżenia uchwały Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] marca 2011 r., nr [...], którą nie wyrażono mu zgody na zakwalifikowanie do umieszczenia go na liście osób zakwalifikowanych do zawarcia umowy najmu lokalu socjalnego.
W formularzu skarżący wyjaśnił, że jego aktualna sytuacja osobista i materialna nie pozwala mu na ustanowienie adwokata z wyrobu. Wnioskodawca przebywa w areszcie śledczym. Dyrekcja aresztu nie jest w stanie zaoferować mu pracy za wynagrodzenie. Skarżący ujawnił również, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwójką małoletnich dzieci. Źródłem utrzymania rodziny jest zasiłek w wysokości [...] zł wypłacany z ośrodka pomocy społecznej. Wnioskodawca nie wykazał, iż posiada jakikolwiek majątek, oświadczył również, że nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem lub radcą prawnym.
Rozpoznając zatem wniosek P. B. na wstępie zaznaczyć należy, że prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może być przyznane w zakresie całkowitym – wówczas obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, lub częściowym – wówczas obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych i wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1, § 2 i § 3 powołanej ustawy).
Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 ustawy).
Odnosząc powyższe do niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wnioskodawca wykazał, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Mając na uwadze wykazany dochód rodziny i fakt, że jest on osadzony w areszcie śledczym w sposób oczywisty nie byłby on w stanie samodzielne opłacić zarówno kosztów sądowych jak i kosztów związanych z ustanowieniem w sprawie profesjonalnego pełnomocnika.
W tej sytuacji w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono jak w sentencji.