Uzasadnienie
W związku ze skargą na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w sprawie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu mieszkalnego z mieszkaniowego zasobu [...] E. L. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu złożonego wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, zawartym w urzędowym formularzu PPF, wnioskodawczyni podała, że ze względu na trudną sytuację życiową (niskie dochody, stan zdrowia) nie posiada środków finansowych niezbędnych do uiszczenia opłat sądowych. Jak wynika z oświadczenia, wnioskodawczyni utrzymuje się samodzielnie z emerytury w wysokości 893 zł. Opłaty stałe gospodarstwa domowego, jak podano we wniosku, kształtują się na poziomie 550 – 600 zł. Skarżąca nie posiada, według złożonej deklaracji, oszczędności ani przedmiotów wartościowych.
Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje:
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Okoliczności przedstawione przez składającą wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych uzasadniają przyznanie wnioskodawczyni żądanej pomocy w formie przez nią określonej. W formularzu wnioskodawczyni zamieściła szczegółowe wyliczenia wydatków, jakie obciążają gospodarstwo domowe i nie budzą one wątpliwości pod kątem określenia ich rodzaju (należy je kwalifikować jako konieczne utrzymanie). Środki finansowe uzyskiwane przez składającą wniosek są na bardzo niskim poziomie, biorąc pod uwagę przeciętne koszty prowadzenia gospodarstwa domowego. Wobec powyższego trudno przyjąć, by zobowiązanie skarżącej do uiszczenia kosztów sądowych mogło nastąpić bez naruszenia zasady ponoszenia przez stronę w pierwszej kolejności wydatków związanych z koniecznym utrzymaniem.
Tak rozumiane względy nakazywały, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.