Uzasadnienie
Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 8 lutego 2006 r. wpłynął wniosek Z. O. o wymierzenie w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) grzywny Prezydentowi W. za niewykonanie obowiązku określonego w art. 54 § 2 powołanej ustawy, to jest nienadesłanie do Sądu akt sprawy w związku z wniesioną przez wnioskodawczynię skargą na bezczynność Prezydenta W. w postępowaniu administracyjnym dotyczącym ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do nieruchomości warszawskiej położonej przy ul. [...], oznaczonej hip. "K.".
Na rozprawie w dniu 18 maja 2006 r. pełnomocnik Prezydenta W. złożył do akt sądowych kserokopię decyzji tegoż organu z dnia [...] maja 2006 r., nr [...] wraz z dowodem jej doręczenia pełnomocnikowi skarżącej. Jednocześnie wniósł o odroczenie rozprawy i zobowiązanie pełnomocnika Z. O. do zajęcia stanowiska w aktualnym stanie sprawy wobec wydania decyzji i oświadczenia pełnomocnika skarżącej zawartego w piśmie procesowym z dnia 6 marca 2006 r., że jeżeli Miasto W. wyda stosowną decyzję kończącą postępowanie dekretowe, skarżący cofnie wniosek w sprawie.
W wykonaniu zobowiązania Sądu zgodnego z powyższym wnioskiem, pełnomocnik wnioskodawczyni w piśmie procesowym z dnia 30 maja 2006 r. w imieniu skarżącej cofnął wniosek o ukaranie grzywną Prezydenta W. wobec wydania decyzji merytorycznej w sprawie.
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd chyba, że uzna, że zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
Mając na uwadze powyższe, Sąd uznał cofnięcie wniosku za dopuszczalne i na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 powołanej ustawy, postanowił jak w sentencji.