Uzasadnienie
M. K., wyrażając zamiar wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2018 r. znak: KOA/3629/Op/18, wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
We wniosku M. K. wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, aktualnie nie posiada środków do życia, gdyż stracił prawo do zasiłku stałego, który stanowił jego jedyne źródło dochodu. Wnioskodawca podał, że jest osobą niepełnosprawną, cierpi na [...], leczy się [...] i ze względu na stan zdrowia nie jest w stanie podjąć zatrudnienia. Nie posiada żadnego majątku, stałe wydatki związane z zakupem żywności, leków i mediów uiszczał MOPS.
Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje:
Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302), dalej: p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.
Wniosek M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie podlegał uwzględnieniu. Sprawa, którą skarżący zamierza zainicjować skargą na wskazaną w sentencji decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie mieści się w katalogu spraw, których strony są ustawowo zwolnione z kosztów sądowych na mocy art. 239 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a. Oznacza to, że wnioskodawca jako przyszły skarżący, w toku postępowania sądowego wszczętego skargą na ww. decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia 6 grudnia 2018 r. nie będzie ponosić żadnych kosztów sądowych związanych ze swoją aktywnością procesową.
Mając powyższe na względzie, postępowanie w sprawie zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych należało umorzyć na podstawie art. 249a p.p.s.a., gdyż jego prowadzenie w tym zakresie było zbędne (pkt 1 sentencji).
Wniosek M. K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia z urzędu profesjonalnego pełnomocnika procesowego (adwokata lub radcy prawnego) zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Okoliczności przedstawione w rozpoznawanym wniosku o prawo pomocy uzasadniają przyjęcie, iż wnioskodawca warunek ten spełnia, gdyż jest osobą nieposiadającą żadnych źródeł dochodu ani jakiegokolwiek majątku, przez co wykazał, że nie jest w stanie zgromadzić środków, które mogłyby stanowić źródło pokrycia wydatków pełnomocnika procesowego ustanowionego z wyboru.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w punkcie 2. sentencji postanowienia.