Uzasadnienie
Pismem z dnia 15 listopada 2010 r. M. D., H. D. i M. D., działający przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na wniesioną przez nich skargę z dnia 3 września 2010 r. na bezczynność Prezydenta W. w rozpoznaniu wniosku z dnia 6 kwietnia 2010 r. o wydanie zaświadczenia dotyczącego nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. nr hip. [...].
W dniu 13 stycznia 2011 r. wpłynęło do akt sprawy pismo procesowe pełnomocnika skarżących, cofające powyższy wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Stosownie do art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Zgodnie z treścią art. 60 powołanej ustawy skarżący może rozporządzać skargą. Oznacza to, że może zrezygnować z kontynuowania postępowania sądowego, cofając skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że zmierzałoby to do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, wówczas Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne.
W niniejszej sprawie nie zachodzą okoliczności, które czyniłyby wniosek cofający wniosek o wymierzenie organowi grzywny niedopuszczalnym. Wobec tego Sąd uznał cofnięcie wniosku za dopuszczalne i prawnie skuteczne.
W tej sytuacji, na mocy art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji, rozstrzygając o zwrocie wpisu od wniosku w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.