Uzasadnienie
M. S. wnioskiem z dnia 19 kwietnia 2006 r. – uzupełnionym w dniu 13 maja 2006 r. – wystąpił o ustanowienie adwokata z urzędu oraz o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze swojej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] w przedmiocie pomocy materialnej (sygn. akt I SA/Wa 810/06)
W uzasadnieniu skarżący oświadczył, że mieszka sam, jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku, nie pobiera emerytury ani renty, nie posiada oszczędności.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Prawo pomocy zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) może być przyznane osobie fizycznej na jej wniosek.
Zgodnie z art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 powołanej ustawy).
Z danych zgromadzonych w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy jednoznacznie wynika, że M. S. nie ma żadnego dochodu. Skarżący nie dysponuje żadnymi oszczędnościami i prawami majątkowymi przynoszącymi pożytki. Nie zatrudnia i nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem bądź radcą prawnym. Ponadto zgodnie z treścią wywiadu środowiskowego znajdującego się w aktach administracyjnych nadesłanych przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. skarżący jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w Urzędzie Pracy, bez prawa do zasiłku. Korzysta ze świadczeń pomocy społecznej. Pozostaje pod stałą opieką lekarską, wymaga leczenia farmakologicznego. Wnioskodawca wprawdzie jest uprawniony do świadczenia rentowego w wysokości 528,05 zł, jednakże z uwagi na odmowę jej przyjmowania, Zakład Ubezpieczeń Społecznych zawiesił to świadczenie.
Biorąc pod uwagę ustalony w sprawie stan faktyczny, co do sytuacji materialnej wnioskodawcy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, iż M. S. nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z tych względów Sąd postanowił uwzględnić wniosek.
Sąd nie orzekł w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych, ponieważ skarżący z mocy prawa jest zwolniony od kosztów sądowych. Zwolnienie to wynika z przepisu art. 239 pkt 1 lit. a powołanej ustawy, na mocy którego sprawy z zakresu pomocy i opieki społecznej wolne są od kosztów sądowych.
Mając powyższe na uwadze, w oparciu o wyżej powołane przepisy oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd postanowił, jak w sentencji.