Uzasadnienie
W piśmie z 25 stycznia 2010 r. M. S. wniósł o wymierzenie Wojewodzie [...] grzywny z powodu niezastosowania się do obowiązku przekazania akt sprawy administracyjnej i ustosunkowania się do skargi.
Odpowiadając na wniosek w piśmie z 17 lutego 2010 r. Wojewoda [...] oświadczył, że wbrew twierdzeniom wnioskodawcy wszystkie akta sprawy dotyczące zwrotu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], oznaczonej obecnie jako działki ewid. Nr [...] z obrębu [...] oraz nr [...] i nr [...] z obrębu [...] zostały przekazane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 13 października 2009 r. wraz z odpowiedzią na skargę na bezczynność organu.
Wobec powyższego Wojewoda [...] wniósł o oddalenie wniosku.
M. S. uzupełnił wniosek w piśmie z 22 marca 2010 r. wyjaśniając, iż skarga z 19 października 2009 r. została przez Sąd podzielona na dwie skargi: skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2009 r. i skargę w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny na podstawie art. 154 p.p.s.a. w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 3 grudnia 2008 r. (I SA/Wa 1057/08). Brak odpowiedzi na drugą z tych skarg był jednym z powodów wystąpienia o ukaranie organu grzywną w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.
W piśmie z 22 marca 2010 r. wnioskodawca wystąpił o zwrot kosztów postępowania.
Na rozprawie w dniu 11 maja 2010 r. M. S. cofnął wniosek.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący cofnął skargę. Ponadto z art. 60 p.p.s.a. wynika, iż cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Do wniosku inicjującego postępowanie sądowe stosuje się odpowiednio przepisy o skardze (art. 64 § 3 p.p.s.a.).
Mając zatem na uwadze, iż wnioskodawca na rozprawie w dniu 11 maja 2010 r. cofnął wniosek i brak jest podstaw do uznania, iż czynność ta zmierza do obejścia prawa lub spowoduje utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, zasadne stało się umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. O kosztach sądowych Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.