Uzasadnienie
E. D., K. M., P. M. i D. M. pismem z dnia 16 maja 2017 r., działając przez profesjonalnego pełnomocnika, wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej jako "P.p.s.a.", za niezastosowanie się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., tj. nieprzekazanie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie w terminie trzydziestu dni skargi z dnia 9 listopada 2016 r. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Pismem z dnia 1 czerwca 2017 r. wezwano Prezydenta [...] do nadesłania – w terminie 30 dni - odpowiedzi na wniosek oraz akt administracyjnych sprawy. Wezwanie doręczone w dniu 8 czerwca 2017 r. pozostało bez odpowiedzi. W dniu 19 maja 2017 r. do Sądu wpłynęła natomiast skarga na bezczynność z dnia 9 listopada 2016 r. wraz z odpowiedzią i aktami sprawy, która zarejestrowana została pod sygn. akt I SAB/Wa 352/17. W odpowiedzi na skargę organ wskazał m.in. przyczyny niedotrzymania ustawowych terminów jej rozpoznania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 54 § 1 i § 2 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
W myśl art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., czyli do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Grzywna wymierzana w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco – restrykcyjny (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OZ 278/13). Jest to środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 P.p.s.a. Przy czym wywiązanie się przez organ z obowiązku określonego w powołanym przepisie z uchybieniem terminu nie stanowi przeszkody do rozpoznania wniosku i wymierzenia organowi grzywny. Orzekając w przedmiocie wniosku, o którym mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a. Sąd uwzględnia takie okoliczności, jak powód uchybienia terminu, zakres uchybionych obowiązków, czas przekroczenia terminu, a także czy organ wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
W sprawie prowadzonej pod sygn. akt I SAB/Wa 352/17 Prezydent [...] nie wywiązał się należycie z obowiązku określonego w art. 54 § 2 P.p.s.a. Skarga wraz z odpowiedzią i aktami sprawy przekazana została co prawda do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, jednak nie nastąpiło to w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania przez organ. Jak wynika z analizy akt sprawy skarga wpłynęła do organu 16 listopada 2016 r. Do Sądu przekazana natomiast została wraz z odpowiedzią i aktami sprawy przy piśmie z dnia 11 maja 2017 r., a więc niemal 6 miesięcy od dnia jej wniesienia. Nie ulega więc wątpliwości, że Prezydent [...] uchybił obowiązkowi terminowego przekazania skargi i akt sprawy do Sądu, co uzasadnia wymierzenie grzywny. Prezydent – mimo stosownego wezwania - nie udzielił przy tym odpowiedzi na wniosek o wymierzenie i grzywny, a tym samym nie wyjaśnił powodu niedotrzymania terminu określonego w art. 54 § 1 P.p.s.a. i nie wykazał, aby zaistniały jakiekolwiek nadzwyczajne sytuacje, które usprawiedliwiałby niemożność przekazania skargi i akt w terminie. Usprawiedliwienia takiego – zdaniem Sądu - nie stanową okoliczności wskazywane w odpowiedzi na skargę na bezczynność.
Mając powyższe na uwadze, a także uwzględniając fakt, że skarga oraz akta sprawy przekazane zostały z nieznacznym przekroczeniem terminu, Sąd uznał, że kwota 500 zł będzie odpowiednia do stopnia popełnionych naruszeń i będzie pełniła przede wszystkim funkcję prewencyjną i represyjną.
Z tych względów, Sąd na podstawie art. 55 § 1 w związku art. 154 § 6 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji. O zwrocie kosztów postępowania sądowego postanowiono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 w związku z art. 64 § 3 P.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).