Uzasadnienie
M. F., I.F., W. F., M.F., J. C. i W. C. (dalej: wnioskodawcy), reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika, wnioskiem z dnia 2 czerwca 2017 r., wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny za nieprzekazanie sądowi administracyjnemu ich skargi z dnia 31 marca 2017 r. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] ozn. nr hip. [...].
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że organ uchybił obowiązkowi wynikającemu z art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej "P.p.s.a.") i nie przekazał ww. skargi do Sądu w ustawowym terminie. Wobec powyższego wnioskodawcy wnieśli o wymierzenie organowi grzywny na podstawie art. 154 § 6 P.p.s.a.
W dniu 2 czerwca 2017 r. (data stempla pocztowego) Prezydent [...] nadesłał powołaną powyżej skargę z dnia 31 marca 2017 r. wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę. Sprawa ta została zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Wa 374/17.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek o ukaranie organu grzywną jest zasadny.
Stosownie do treści art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. (art. 54 § 2 ustawy). Wypełnienia tych obowiązków nie wyczerpuje samo przesłanie akt administracyjnych i wyjaśnienie, że w sprawie została już wydana decyzja kończąca postępowanie. Stosownie zaś do art. 55 § 1 ustawy, w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.
Podkreślić należy, że celem grzywny, o której mowa w art. 55 § 1 P.p.s.a., jest nie tylko pełnienie funkcji dyscyplinującej (mającej na celu doprowadzenie do wykonania przez organ ciążącego na nim obowiązku procesowego), ale również funkcji represyjnej. Ta druga funkcja służy bowiem ochronie wyrażonego w art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa strony do rozpoznania sprawy sądowej bez nieuzasadnionej zwłoki. Poza tym grzywna ta pełni również funkcję prewencyjną, albowiem ukaranie nią służy także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy. W wymiarze indywidualnym ukarany organ będzie wszak chciał uniknąć powtórzenia takiej sytuacji, choćby z uwagi na związane z tym uszczuplenie środków finansowych (por. uchwała 7 sędziów NSA z 3.11.2009 r. sygn. akt II GPS 3/09, ONSAiWSA 2010/1/2, post. NSA z 11.05.2012 r. sygn. akt I OZ 328/12, Lex nr 1164456).
Jak wynika z akt administracyjnych dołączonych do sprawy o sygn. I SAB/Wa 374/17, skarga M. F., I. F., W.F., M.F., J. C. i W.C. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości, wpłynęła do Prezydenta [...] w dniu 5 kwietnia 2017 r. Od tej daty rozpoczął bieg termin na udzielenie odpowiedzi na skargę i przekazanie skargi do Sądu, który upłynął Prezydentowi z dniem 5 maja 2017 r. Przedmiotowa skarga została przekazana do Sądu wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę dopiero w dniu 2 czerwca 2017 r. (data stempla pocztowego).
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Prezydent [...] nie wypełnił obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. Organ nadesłał ww. skargę z dnia 31 marca 2017 r. wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę dopiero po upływie ok. miesiąca od daty jej wpływu.
Podnieść należy, że bez znaczenia są przyczyny, które spowodowały nieprzekazanie skargi Sądowi. Mogą one mieć wpływ jedynie na jej wysokość. Użyte przez ustawodawcę w art. 55 § 1 P.p.s.a. sformułowanie "sąd może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej sprawie Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc m.in. charakter, przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., czas jaki upłynął od wniesienia skargi, a także okoliczność, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu.
Z akt sprawy nie wynika, aby zaistniały jakieś nadzwyczajne okoliczności, które usprawiedliwiałyby niemożność przekazania akt w terminie określonym w ustawie.
Mając na uwadze wszystkie wyżej wskazane okoliczności Sąd uznał wniosek skarżących za uzasadniony i wymierzył grzywnę w kwocie 200 zł. Sąd wziął pod uwagę z jednej strony niewypełnienie przez organ ustawowych obowiązków, jednakże uwzględnił też przekazanie przedmiotowej skargi z dnia 31 marca 2017 r. do Sądu, która została zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Wa 374/17, a także niewielki okres przekroczenia terminu do przekazania skargi. Orzeczona wysokość grzywny, w ocenie Sądu, jest adekwatna do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku.
Z tego też względu, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.