Uzasadnienie
Pismem z dnia 27 marca 2014 r. I. S. i A. D., reprezentowane przez r.pr. K. W., wystąpiły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o wymierzenie Prezydentowi [...] grzywny z powodu nieprzekazania do Sądu w terminie skargi z dnia 2 listopada 2010 r. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wniosku następców prawnych byłych właścicieli nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] lit. [...] o ustanowienie na ich rzecz prawa użytkowania wieczystego.
Z akt sprawy wynika, że pismem z dnia 2 listopada 2010 r. (data wpływu do Kancelarii Urzędu [...] – 5 listopada 2010 r.) I. S. wniosła skargę na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] lit. [...], która to skarga do dnia złożenia wniosku o wymierzenie organowi grzywny nie została przekazana Sądowi w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").
W związku z wnioskiem z dnia 27 marca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie przesłał jego odpis Prezydentowi [...] wzywając jednocześnie do nadesłania – w terminie 30 dni – odpowiedzi oraz oryginalnych bądź poświadczonych za zgodność z oryginałem akt administracyjnych sprawy.
W dniu 20 maja 2014 r. (data prezentaty Sądu) Prezydent [...] przesłał do Sądu skargę wraz z aktami administracyjnymi sprawy. Jednocześnie wyjaśnił, że decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., nr [...] zatwierdził podział nieruchomości uregulowanej w KW nr [...], oznaczonej w ewidencji gruntów i budynków jako działka ewid. nr [...] z obr. [...], położonej przy ul. [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Wniosek o ukaranie organu grzywną jest zasadny.
Stosownie do treści art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Organ, do którego wpłynęła skarga, ma obowiązki określone w art. 54 § 2 p.p.s.a., a w razie niezastosowania się do tych obowiązków, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.
W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że Prezydent [...] nie wypełnił w ustawowym terminie obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Skarga z dnia 2 listopada 2010 r. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o ustanowienie prawa użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości [...] położonej przy ul. [...], ozn. nr hip. [...] lit. [...] została wniesiona do organu w dniu 5 listopada 2010 r. (data widniejąca na prezentacie organu). Zatem bezsporne jest, że trzydziestodniowy termin do wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a., upłynął.
Zważyć należy, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, bez względu na powody. Stwierdzenie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od dnia wniesienia skargi i to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).
Powyższe oznacza, że w każdej sytuacji, gdy została wniesiona skarga, organ powinien wypełnić ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. Omawiana grzywna ma charakter dyscyplinująco-represyjny. Wymierzenie jej jest zatem uzależnione od łącznego zaistnienia dwóch warunków, to jest złożenia przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny oraz niewykonanie w ogóle lub wykonanie po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a.
W niniejszej sprawie przedmiotowa skarga została wniesiona do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem organu w dniu 5 listopada 2010 r., a Sądowi przekazana została dopiero w dniu 20 maja 2014 r. (wraz z aktami sprawy) w odpowiedzi na ustosunkowanie się przez organ do wniosku o wymierzenie grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a.
Mając na uwadze w/w okoliczności Sąd uznał, że postępowanie Prezydenta [...] w niniejszej sprawie wypełnia przesłankę określoną w art. 55 § 1 p.p.s.a. warunkującą możliwość wymierzenia grzywny. Organ nie wykonał bowiem ustawowego obowiązku przekazania skargi w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Organ nie wskazał przy tym, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi Sądowi w terminie.
Tym samym Sąd, na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.
Orzeczona wysokość grzywny, w ocenie Sądu, jest adekwatna do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku. Sąd wziął pod uwagę, że Prezydent [...] w żaden sposób nie wyjaśnił przyczyn nieprzekazania w terminie skargi do Sądu.
O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.