Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 22 listopada 2021 r. P. C. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Ministrowi Aktywów Państwowych grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a., za nieprzekazanie sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę skargi z dnia 20 września 2021 r. na bezczynność Ministra Aktywów Państwowych w sprawie oznaczonej nr DKA.IV.0531.112.2020.
W odpowiedzi na wniosek Minister Aktywów Państwowych wniósł o:
- 1. odrzucenia wniosku z uwagi na to, że sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego;
- 2. w przypadku nieuwzględnienia wniosku z pkt 1 – oddalenie wniosku;
- 3. zasądzenie kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Przepis ten ustanowił pośredni tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego, co oznacza, że zasadą jest wnoszenie skargi za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Z tego też powodu na organie spoczywa przewidziany w art. 54 § 2 p.p.s.a. ustawowy obowiązek przekazania skargi - wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i udzieloną na nią odpowiedzią - sądowi administracyjnemu w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Natomiast stosownie do art. 55 § 1 p.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że grzywna, o której mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany: dyscyplinująco-restrykcyjny. Jest to więc środek, którego zastosowanie ma doprowadzić do wykonania przez organ obowiązku z art. 54 § 2 p.p.s.a., jednakże wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie tego obowiązku w terminie przewidzianym w tym przepisie.
W uchwale siedmiu sędziów NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09, wskazano, że oprócz funkcji dyscyplinującej oraz represyjnej, wymierzenie grzywny z art. 55 § 1 p.p.s.a. pełni również funkcję prewencyjną. Ukaranie organu służy bowiem także zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości, zarówno przez ukarany organ, jak i przez inne organy.
Sąd ustalił że sprawa ze skargi P. C. na bezczynność Ministra Aktywów Państwowych w sprawie oznaczonej nr DKA.IV.0531.112.2020 została zarejestrowana w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Warszawie pierwotnie pod sygnaturą akt II SAB/Wa 840/21, następnie sygnaturą akt VII SAB/Wa 76/22. Obecnie sprawa prowadzona jest pod sygnaturą akt I SAB/Wa 259/22.
Z akt sprawy wynika, że skarga wpłynęła do Ministra Aktywów Państwowych w dniu 23 września 2021 r. Od tej daty rozpoczął bieg trzydziestodniowy termin na przekazanie skargi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, który upłynął Ministrowi z dniem 25 października 2021 r. (poniedziałek). Tymczasem organ przekazał przedmiotową skargę do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy w dniu 7 grudnia 2021 r. (k.7 akt sądowych o sygn. akt I SAB/Wa 259/22).
Zatem opóźnienie w przekazaniu skargi do Sądu wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę wyniosło 42 dni.
Podkreślenia wymaga, że fakt przekazania przez organ skargi, wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy, w żadnym wypadku nie czyni orzekania w przedmiocie wymierzenia grzywny bezprzedmiotowym, toteż postępowanie nie podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (zob. ww. uchwała NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II GPS 3/09). Nie zmienia on bowiem zaistniałego uchybienia terminowi ustanowionemu w art. 54 § 2 p.p.s.a. Opóźnienie w przekazaniu skargi do sądu wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, a co za tym idzie oddalenie w czasie możliwości rozpoznania sprawy przez sąd, ogranicza w istocie skarżącemu możliwość realizacji jego konstytucyjnego prawa do sądu.
Z akt sprawy nie wynika, aby zaistniały jakieś nadzwyczajne okoliczności, które usprawiedliwiałyby niemożność przekazania skargi wraz aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie określonym w ustawie.
W tych okolicznościach Sąd uznał wniosek wnioskodawcy za uzasadniony i wymierzył grzywnę w kwocie 500 zł. Wymierzając grzywnę we wskazanej wysokości Sąd wziął pod uwagę przede wszystkim okres opóźnienia organu w wykonaniu obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Miał również na względzie przekazanie do Sądu przedmiotowej skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a.