Uzasadnienie
Naczelnik Urzędu Skarbowego w N. w dniu [...] 2015 r. wydał dwie decyzje w zakresie podatku od towarów i usług: decyzję nr [...] za miesiące: czerwiec i listopad 2010 r, czerwiec i sierpień 2011 r., a także za lipiec 2014 r.; oraz decyzję nr [...] za miesiące: kwiecień, maj, od lipca do października i za grudzień 2010 r., od stycznia do maja, za lipiec i od września do grudnia 2011 r., od stycznia do grudnia 2012 r. i 2013 r. oraz od stycznia do czerwca 2014 r. Zostały one doręczone wnioskodawcy w dniu 29 czerwca 2015 r., który następnie, w dniu 22 lipca 2015 r., złożył od nich, za pośrednictwem pełnomocnika – A. O., odwołanie. Do odwołań nie załączono pełnomocnictwa upoważniającego A. O. do reprezentowania wnioskodawcy. W związku z tym wezwano S. O. do jego złożenia, co też uczynił dnia 31 lipca 2015 r. (data wpływu pełnomocnictwa do organu).
Dyrektor Izby Skarbowej we W. stwierdził, postanowieniem z dnia [...] 2015 r., o numerze [...] uchybienie terminu do złożenia odwołania od decyzji z dnia [...] 2015 r. nr [...] oraz postanowieniem wydanym w tym samym dniu, o numerze [...] uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia [...] 2015 r., nr [...]. Powyższe postanowienia zostały doręczone w dniu 14 sierpnia 2015 r.
Dnia 18 grudnia 2015 r. do organu II instancji wpłynął wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie z dnia [...] 2015 r., nr [...], który został przekazany do tutejszego Sądu dnia 30 grudnia 2015 r. (data wpływu 4 stycznia 2016 r.).
Pismem z dnia 18 stycznia 2015 r. wnioskodawca został wezwany do uzupełnienia braków formalnych wniosku poprzez nadesłanie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] 2015 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem wnioskujący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.
Podstawą prawną wydanego rozstrzygnięcia jest art. 86 § 1 i 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Ustanawiają one podstawową przesłankę uzasadniającą przywrócenie terminu jaką jest brak winy osoby, która spóźniła się z dokonaniem danej czynności procesowej. Ponadto to na stronę nakładają one ciężar uprawdopodobnienia okoliczności, które mają przekonać Sąd co do zaistnienia tej przesłanki. To zatem w interesie wnioskującego jest jak najszersze, spójne i logiczne uzasadnienie wniosku, polegające także na przedłożeniu dokumentów, które przekonają Sąd co do prawdopodobieństwa wystąpienia okoliczności wskazanych w jego uzasadnieniu.
Brak winy w uchybieniu terminu jest przesłanką, z którą mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Jednocześnie przesłanka ta wymaga oceny z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności osoby należycie dbającej o własne interesy. Oznacza to, że wnioskujący powinien uprawdopodobnić, że nawet mimo największego możliwego w danych warunkach wysiłku nie mógł, z przyczyn niezależnych, dokonać czynności procesowej w terminie.
Rozpatrywany wniosek o przywrócenie terminu nie uprawdopodabnia braku winy w uchybieniu terminu.
Wyjaśnienia wnioskującego nie przekonują do wystąpienia takich okoliczności, które uniemożliwiały dokonanie czynności procesowej, której przywrócenia wnioskujący się domaga.
Wnioskujący bowiem powołuje się na zły stan zdrowia ([...]). Wskazał przy tym październik 2013 r. jako czas wystąpienia tych schorzeń. Jednocześnie ze stanu sprawy wynika, że na przestrzeni lipca – września 2015 r. wnioskującemu, mimo prawdopodobnie trwającego złego stanu zdrowia (od 2013 r.), udało się ustanowić pełnomocnika i za jego pośrednictwem wnieść odwołania na decyzje organu I instancji.
Zaznaczyć przy tym należy, że wnioskodawca nie załączył żadnej dokumentacji medycznej potwierdzającej wskazane okoliczności wpływające na stan zdrowia. Nawet jednak, zakładając na korzyść wnioskującego, że zły stan zdrowia trwał od chwili wystąpienia tych schorzeń, tj. od października 2013 r. do czasu złożenia wniosku o przywrócenie terminu, to uznać należy, że stan ten nie był na tyle poważny by stanowił przeszkodę nie do przezwyciężenia, która uniemożliwiałaby złożenie skargi na postanowienie z [...] 2015 r. Skoro bowiem wnioskujący skutecznie składał, za pośrednictwem pełnomocnika, odwołania od decyzji to tym bardziej mógł w ten sposób złożyć skargę do tutejszego Sądu.
Jednocześnie trzeba wskazać, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak swojej winy, a przy tym wskaże, że niezależna od niej przyczyna istniała przez cały czas, aż do wniesienia prośby o przywrócenie terminu.
W rozpatrywanym przypadku, w ocenie Sądu, nie dochowano wyżej wymienionych wymogów, co uniemożliwia uznanie okoliczności uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu za uprawdopodobnione.
Należało więc odmówić przywrócenia terminu, co też Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł w sentencji niniejszego postanowienia – na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a.