Uzasadnienie
W dniu 1 grudnia 2020 r. skarżąca L. F. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Wojewodzie D. grzywny za nieprzekazanie w terminie jej skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania z wniosku o wydanie zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE. W podstawie prawnej wniosku przywołała art. 55 § 1 w związku art. 54 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej p.p.s.a.).
W dniu 3 grudnia 2020 r. do Sądu wpłynęło pismo, w którym skarżąca oświadczyła, że cofa ww. wniosek o wymierzenie grzywny. W piśmie tym domagała się także zwrotu wpisu sądowego uiszczonego od wniosku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64 § 3 p.p.s.a.). Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę.
Jak wynika z akt sprawy strona złożyła wniosek o wymierzenie organowi administracji grzywny za nieprzekazanie do Sądu - w ustawowym terminie - jej skargi. Wobec powzięcia wiedzy o nadaniu biegu skardze strona oświadczyła, że wniosek swój cofa. Badając okoliczności sprawy Sąd nie stwierdził, aby cofnięcie przez skarżącą wniosku o wymierzenie organowi grzywny zmierzało do wywołania skutków wskazanych w art. 60 p.p.s.a. i z tych względów uznał, że było dopuszczalne.
W związku z tym na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a. postępowanie sądowe należało umorzyć, o czym orzeczono w pkt I sentencji postanowienia.
Zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Na tej podstawie w pkt II sentencji postanowienia orzeczono o zwrocie na rzecz skarżącej kwoty 100 zł uiszczonej tytułem wpisu od cofniętego następnie wniosku.