Uzasadnienie
I. P. do sprawy dotyczącej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] listopada 2013 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2010, złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Wartość przedmiotu sporu podana we wniosku wynosi 556 zł. W jego uzasadnieniu wskazała, że od dnia 15 listopada 2012 r. po dwóch operacjach z powikłaniami jest na zwolnieniu lekarskim. Natomiast od dnia 3 grudnia 2013 r. nie uzyskuje żadnych świadczeń finansowych. Wyjaśniła, że utrzymuje się dzięki pomocy rodziny i przyjaciół.
Postanowieniem z dnia 20 maja 2014 r. sygn. akt II FZ 588/14 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił postanowienie tut. Sądu odmawiające wnioskującej przyznania prawa pomocy wskazując, iż ponownie rozpoznając sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien wziąć pod uwagę całokształt okoliczności rozpoznawanej sprawy m.in. fakt, że jak wskazuje w zażaleniu skarżąca do dnia 2 grudnia 2013 r. otrzymywała zasiłek chorobowy, a nie wynagrodzenie za pracę, natomiast obecnie (jak wynika z wniosku o przyznanie prawa pomocy) nie ma żadnych świadczeń finansowych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270, w skrócie "p.p.s.a."), prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia pełnomocnika z urzędu, czyli w zakresie całkowitym, osobie fizycznej należy przyznać, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. W niniejszej sprawie skarżąca spełnia warunki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, wynikające z przytoczonej wyżej regulacji. Świadczenia z zasiłku chorobowego otrzymywanego przez wnioskodawczynię do końca 2013 r. było niewystarczające do poczynienia oszczędności pozwalających na uregulowanie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Obecnie zaś wnioskodawczyni, co wynika z przedłożonych dokumentów, nie osiąga żadnego dochodu.
W tym stanie rzeczy stwierdzić należało, że skarżąca w niniejszej sprawie nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania, w tym wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika. Wobec tego postanowiono jak w sentencji, na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 260 p.p.s.a.