- Sąd
- Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
- Rozpoznanie
- w dniu 10 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym
- Sprawa
- sprawy z wniosku A. W. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] stycznia 2020 r., nr [...] w przedmiocie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości w podatku od towarów i usług za IV 2016 r. postanawia: odrzucić wniosek
- Skład
- Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska przewodniczący
Postanowienie WSA we Wrocławiu z 10 czerwca 2020 r., I SO/Wr 2/20
Powołane przepisy
- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi: art. 58 § 1 pkt 3, art. 64 § 3, art. 86, art. 87, art. 88
W skrócie
Streszczenie i odpowiedzi pisze model na podstawie treści tego orzeczenia. Przypisy otwierają fragmenty, na których się opierają. Wiążący jest tekst orzeczenia.
Uzasadnienie
A. W. (dalej: skarżąca) pismem z dnia 24 marca 2020 r. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. W uzasadnieniu wskazała, że przedmiotowe postanowienie zostało jej doręczone w dniu 17 lutego 2020 r., a dopiero w dniu 18 marca 2020 r. powzięła wiadomość o skróceniu godzin otwarcia placówek pocztowych od dnia 16 marca 2020 r. z uwagi na zagrożenie zakażeniem koronawirusem i wprowadzonym stanem epidemicznym.
Zarządzeniem z 15 kwietnia 2020 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącą do uzupełnienia braku formalnego wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi poprzez dokonanie czynności, której strona nie dokonała w terminie, tj. złożenie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we. Przesyłka zawierające ww. wezwanie, została doręczona skarżącej w dniu 18 maja 2020 r. (k: 14 akt sądowych). Z akt sprawy wynika, że skarżąca nie przedłożyła w zakreślonym terminie skargi na w/w. postanowienie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:
Wniosek należało odrzucić.
Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.) Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkuje odmową przywrócenia uchybionego terminu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, natomiast stosownie do art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca odpis zarządzenia wzywającego do usunięcia braków formalnych wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi została doręczona skarżącej w dniu 18 maja 2020 r. Termin siedmiodniowy do usunięcia w/w. braku rozpoczął bieg z dniem 24 maja 2020 r. na mocy art. 68 ust. 1 ustawy z 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz.U. z 2020 r., poz. 875) w zw. z art. 15zzs ust. 1 pkt 1 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.). Zakreślony termin siedmiodniowy upłynął bezskutecznie w dniu 1 czerwca 2020 r. (poniedziałek), gdyż zgodnie z art. 83 § 2 p.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy.
Z uwagi na powyższe, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 3 i art. 64 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia i odrzucił wniosek.
Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.
Zapytaj o swoją sytuację
5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.