Uzasadnienie
R. B. (dalej: Skarżący), reprezentowany przez radcę prawnego, wnioskiem z dnia 26 stycznia 2021 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu o wymierzenie Wojewodzie D. (dalej: Organ) kary grzywny za nieprzekazanie tut. Sądowi skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania w terminie 30 dni od dnia jej otrzymania.
Uzasadniając swoje żądanie Skarżący wskazał, że w dniu 14 grudnia 2020 r. wniósł, poprzez platformę elektroniczną e-PUAP, skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Organ w sprawie o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę. Skuteczne doręczenie tej skargi Organowi nastąpiło w dniu 14 grudnia 2020 r. O fakcie nieprzekazania przez Organ skargi do Sądu w ww. terminie, pełnomocnik Strony dowiedział się w dniu 26 stycznia 2021 r. podczas rozmowy telefonicznej z Wydziałem Informacji Sądowej.
Organ, wezwany przez Sąd do udzielenia odpowiedzi na ww. wniosek, odpowiedzi nie udzielił.
Z urzędu wskazania wymaga, że ww. skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania została zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Wr [...].
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Wniosek podlegał oddaleniu.
Zgodnie z art. 54 § 1 i § 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu.
Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania.
Jak natomiast stanowi art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się przez organ do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Z konstrukcji art. 55 § 1 u.p.p.s.a. wynika, że ów przepis przez znajdujące się tam określenie "sąd może orzec", ma charakter fakultatywny. Zatem sąd nie jest zobligowany, nawet przy spełnieniu ustawowych przesłanek, do wymierzenia grzywny organowi za nieprzekazanie w określonym terminie skargi wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy. Oznacza to, że przy rozstrzygnięciu wniosku skarżącego sąd obowiązany jest wziąć pod rozwagę wszystkie okoliczności sprawy, w szczególności czas jaki upłynął od wniesienia skargi.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanego wniosku wskazać trzeba, że z akt sprawy o sygn. I SAB/Wr [...] ze skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Organ w sprawie z wniosku Skarżącego o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę, wniesionej w dniu 14 grudnia 2020 r. wynika, że owa skarga (wraz z odpowiedzią na skargę) została przesłana przez Organ do tut. Sądu w postaci elektronicznej w dniu 13 stycznia 2021 r. Akta administracyjne sprawy zostały natomiast przesłane przez Organ drogą pocztową. Ich nadanie na poczcie nastąpiło w dniu 15 stycznia 2021 r.
Zestawiając daty: wniesienia skargi (14 grudnia 2020 r.), przekazania skargi przez Organ do tut. Sądu (13 stycznia 2021 r.) i wysłania akt administracyjnych (15 stycznia 2021 r.) stwierdzić należy, że o ile skarga wraz z odpowiedzią na skargę została przekazana w terminie, to przekroczenie rzeczonego terminu (o 2 dni) wystąpiło w odniesieniu do przekazania akt administracyjnych.
Nie ulega wątpliwości, że wedle art. 54 § 2 p.p.s.a., w określonym tam terminie 30 dni, organ obowiązany jest przekazać skargę z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę razem, a nie oddzielnie.
Mając jednakże na uwadze przedstawione okoliczności sprawy Sąd uznał, że fakt oddzielnego przesłania przez Organ skargi i akt administracyjnych, w wyniku którego Organ uchybił ww. terminowi o 2 dni, nie stanowi podstawy do uwzględnienia wniosku o ukaranie grzywną. Przekroczenie terminu jest bowiem nieznaczne i w tych warunkach wymierzenie grzywny byłoby niecelowe.
W odniesieniu do twierdzenia pełnomocnika Skarżącego, że na dzień 26 stycznia 2021 r. brak było informacji o przekazaniu skargi do tut. Sądu wskazać należy, że skargi cudzoziemców były rejestrowane przez Sąd z opóźnieniem, stąd pracownik Wydziału Informacji Sądowej mógł nie dysponować informacją, że na dzień 26 stycznia 2021 r. wymieniona skarga wpłynęła już do Wydziału Orzeczniczego tut. Sądu.
Podsumowując Sąd uznał, że żądanie Skarżącego podlega oddaleniu na podstawie art. 151 w zw. z art. 166 i art. 55 § 1 p.p.s.a., o czym orzekł jak w sentencji.