Uzasadnienie
W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia 3 października 2011r. [...].
W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że ma na utrzymaniu męża oraz dziecko, jej jedynym źródłem dochodów jest działalność gospodarcza polegająca na handlu odzieżą oraz sporadycznie samochodami importowanymi z zagranicy, a prowadzona działalność kształtuje się na pograniczu opłacalności. Obecnie nie posiada oszczędności, wszystkie zasoby pieniężne są zainwestowane w prowadzenie działalności gospodarczej. Jednocześnie skarżąca posiada znaczne koszty związane z wydatkami na utrzymanie lokalu, paliwo, opłatami ZUS oraz innymi należnościami puplicznoprawnymi.
W ocenie skarżącej konsekwencje egzekucji kwoty blisko 30.000,00 zł mogą być trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot tej kwoty może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji. Branża, w której prowadzi działalność wymaga ciągłych nakładów finansowych - nie można jej wykonywać bez wydatków na towar i paliwo. Egzekucja "kary pieniężnej" pozbawi skarżącą płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków związanych z prowadzoną działalnością.
Niezależnie od powyższego zajęcie rachunku bankowego skarżącej dokonane w oparciu o tytuł wykonawczy z dnia 02.11.2011r. wydany przez Dyrektora Izby Celnej we W., obecnie całkowicie uniemożliwia wywiązywanie się z bieżących zobowiązań podatkowych oraz opłat związanych z prowadzoną działalnością.
Z akt administracyjnych wynika, że kwestionowana decyzja dotyczy określenia podatku akcyzowego w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym w dniu 27 marca 2010r. samochodu osobowego marki BMW X5 nabytego w Belgii, zgodnie z fakturą za kwotę 31.000,00 euro, zarejestrowanego na terenie Polski jako samochód ciężarowy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej upsa. Na mocy tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Z powyższych regulacji wynika, że zasadą jest, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Natomiast instytucja "wstrzymania wykonania decyzji" ma charakter szczególny. Postępowanie w sprawie wstrzymania jej wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 upsa wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest to, iż okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny.
W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie załączyła do wniosku dokumentów obrazujących jej sytuację finansową wynikającą z prowadzonej działalności gospodarczej, a więc nie wykazała niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Wniosek nie zawiera także przekonywującej argumentacji przemawiającej za jego uwzględnieniem, gdyż skarżąca nie przedstawiła w nim szczegółowych danych i okoliczności dotyczących jej sytuacji materialnej, wskazując jedynie ogólnie, że "nie posiada oszczędności" i "egzekucja należności może pozbawić skarżącą płynności finansowej".
Z tych względów – na podstawie art. 61 § 3 i § 5 upsa - Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.