Uzasadnienie
Wnioskodawca, reprezentowany przez kuratora (jego ojca), wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adw. A. L.. W uzasadnieniu wniosku kurator wskazał, że syn od dzieciństwa choruje na schizofrenię paranoidalną, z powodu której jest częściowo ubezwłasnowolniony i otrzymuje rentę. Wspólnie z ojcem prowadzi gospodarstwo domowe i posiada mieszkanie odziedziczone po matce o powierzchni 35 m2 i wartości około 150.000 zł. Przysługuje mu wierzytelność w wysokości 256.198,23 zł przyznana wyrokiem Sądu Okręgowego, który jest obecnie nieprawomocny. Ciążą na nim zobowiązania z tytułu opłat mieszkaniowych i za prąd w łącznej wysokości około 6.000 zł. Skarżący i ojciec uzyskują dochody z tytułu rent w łącznej kwocie 1.441 zł, a ich miesięczne wydatki wynoszą około 1.600 zł.
Z przedłożonych dokumentów wynika, że za 2016 r. przychody wnioskodawcy i jego ojca wynosiły odpowiednio 8.892,66 zł i 13.541,52 zł. Aktualna kwota renty wypłacana ojcu po potrąceniach wynosi 680,03 zł, a wnioskodawcy – 724,40 zł.
W ocenie referendarza sądowego, wniosek jest całkowicie uzasadniony.
Podstawą prawną jego rozpoznania są przepisy art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 – dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z ich treścią prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika, a więc w zakresie całkowitym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Powyższe zostało wykazane.
Za uwzględnieniem żądania wniosku przemawia fakt kwoty dochodów wnioskodawcy i jego ojca, która wynosi 1.404,43 zł. W sposób wiarygodny zostały przedstawione miesięczne wydatki, których kwota przewyższa wartość dochodów, co skutkuje wzrostem zobowiązań w opłatach mieszkaniowych. Tym samym też wnioskodawca z ojcem nie są w stanie w poczynić jakichkolwiek oszczędności.
Wprawdzie oświadczono o posiadaniu znacznej wierzytelności, jednak jest to na dzień dzisiejszy kwota przyszła i niepewna, gdyż wyrok, którym została przyznana, jest nieprawomocny.
Wnioskodawca nie posiada też żadnego innego majątku, z którego mógłby pozyskać środki pieniężne. Co za tym idzie, nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów przyszłego postępowania przed tutejszym Sądem.
Końcowo wyjaśnić tylko wypada, że na podstawie art. 244 § 3 p.p.s.a., jeżeli strona we wniosku wskazała adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, właściwa okręgowa rada adwokacka, rada okręgowej izby radców prawnych, Krajowa Rada Doradców Podatkowych lub Krajowa Rada Rzeczników Patentowych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym, wyznaczy adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego wskazanego przez stronę.
Jak wynika zatem z powyższej regulacji, referendarz nie jest uprawniony do wyznaczania osoby pełnomocnika. Niemniej po uprawomocnieniu się niniejszego orzeczenia Sąd, kierując pismo do właściwej okręgowej rady adwokackiej o wyznaczenie pełnomocnika, poinformuje o wskazaniu dokonanym przez wnioskodawcę.
W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 1 i 2 pkt 7 p.p.s.a.