Uzasadnienie
W sprawie, w dniu 3 czerwca 2022 r. do organu wpłynęła skarga strony z 20 maja 2022 r. na bezczynność w przedmiocie wniosku o zezwolenie na pobyt czasowy i pracę.
Organ przekazał ww. skargę z 20 maja 2022 r. do tut. Sądu w dniu 4 października 2022 r. wraz z aktami administracyjnymi (skarga zarejestrowana pod sygnaturą I SAB/Wr 1246/22).
Wyrok z 9 lutego 2023 r. ww. sprawie doręczono radcy prawnemu skarżącego w dniu 22 lutego 2023 r. (potwierdzenie odbioru k. 41 akt I SAB/Wr 1246/22; k. 17, k. 23 odbiór innych pism).
W dniu 5 lipca 2023 r. ten sam radca prawny w imieniu skarżącego nadał wniosek z 29 czerwca 2023 r. o wymierzenie organowi grzywny za nieprzekazanie ww. skargi z 20 maja 2022 r. twierdząc, że skarga do Sądu nie została przekazana w ogóle.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek strony jest bezzasadny.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej p.p.s.a.), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a., organ ten przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, w postaci papierowej lub elektronicznej, w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Natomiast, jak stanowi art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny.
Sąd stwierdza, że zarzut wniosku o nieprzekazaniu skargi z 20 maja 2022 r., której kserokopię załączono do wniosku, oczywiście nie znajduje odzwierciedlenia w rzeczywistości. Skarga ta została przekazana do tut. Sądu, rozpoznana, a wyrok (a uprzednio odpowiedź na skargę i zawiadomienie o posiedzeniu) został prawidłowo doręczony do kancelarii radcy prawnego strony.
Sąd wskazuje, że z akt sprawy I SAB/Wr 1246/22 wynika, iż ww. skargę przekazano do Sądu z trzymiesięcznym opóźnieniem (opóźnienie od 4 lipca 2022 r. do 4 październik 2022 r.). Wymierzenie organowi grzywny za wskazane uchybienie w realiach niniejszej sprawy jest jednak niecelowe. Z urzędu jest Sądowi wiadome, że w 2022 r. nadzwyczajny wpływ wniosków cudzoziemców znacznie utrudniał terminowość działań aparatu urzędniczego organu. Obecnie Sąd do terminowości działań organu nie ma zastrzeżeń; nie stwierdza, że organizacja pracy urzędu jest niewłaściwa. W tych okolicznościach represjonowanie i dyscyplinowanie organu grzywną za uchybienie sprzed roku nie realizuje celów ww. przepisów. Zastosowanie sankcji z tych przepisów ma na celu korygowanie działania organu. Korekta taka obecnie jest zbędna.
Z tych względów na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.