Uzasadnienie
Pismem z dnia 8 grudnia 2017 r. (data stempla pocztowego), poprzedzającym wpływ skargi do Sądu, L. K. i D. K. złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] października 2017 r. (nr [...]) powołując się na przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W uzasadnieniu wniosku występujący z wnioskiem wskazali, że prowadzą działalność oświatową w postaci przedszkola. Podnieśli, że konieczność zapłaty ponad 7.000 zł znacząco wpłynie na jakość pracy przedszkola, przekładając się na rozwój dzieci w wieku przedszkolnym. Zwrócili uwagę, że działalności przedszkolnej nie można wykonywać bez zapewnienia środków pieniężnych na bieżące wydatki przedszkola. Do wydatków tych wnioskujący zaliczyli koszty: wyżywienia dzieci oraz wynagrodzenia dla pracowników przedszkola, a także, specjalistów (terapeutów) pracującymi z dziećmi niepełnosprawnymi, co do których Gmina Z. zalega z zapłatą dotacji.
Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] grudnia 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżący – L. K. i D. K. wnieśli – za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. – skargę na objętą wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzję organu podatkowego II instancji z dnia [...] października 2017 r. (nr [...]).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uwzględnić.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017, poz. 1369, dalej: ppsa), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Wymaga zwrócenia uwagi, że zawarte w ww. przepisie przesłanki (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków) są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy.
Ponadto zauważyć należy, że przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, przy czym przepis art. 61 § 3 zdanie pierwsze in fine ppsa, posługując się zwrotem "zachodzi niebezpieczeństwo", wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2010 r., sygn. akt I GZ 196/10, opublikowane na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Odnosząc powyższe do okoliczności faktycznych rozpatrywanej sprawy wymaga odnotowania, że jakkolwiek nałożony na stronę skarżącą obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego, a więc takiego, którego skutki wykonania są z natury rzeczy odwracalne, to jednak negatywnych następstw zapłaty należności pieniężnej w sprawie nie można rozpatrywać w oderwaniu od różnorodnych konsekwencji jakie wiążą się z wykonaniem zobowiązania podatkowego.
Nie sposób nie dostrzec, że skutki potencjalnej utraty płynności finansowej przedszkola mogą w sposób negatywy rzutować na jakość świadczonych przez tę placówkę świadczeń edukacyjnych dla dzieci, w tym, świadczeń terapeutycznych których odbiorcami są dzieci niepełnosprawne. W skrajnym przypadku, mogą one skutkować utratą zatrudnienia pracowników i współpracowników przedszkola, a także, powodować dezorganizację życia rodzin, których dzieci do tego przedszkola uczęszczają.
Wskazując na powyższe Sąd uznał, że całokształt okoliczności sprawy stanowi pozytywną przesłankę do uwzględnienia wniosku strony w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Z tych względów, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ppsa, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.
Zgodnie z treścią art. 61 § 6 pkt 1 i 2 ppsa, wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę albo z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.