Uzasadnienie
Y. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniosek o wymierzenie Wojewodzie Dolnośląskiemu grzywny na podstawie art. 55 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2020 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), w związku z niewykonaniem przez organ administracji obowiązku określonego w art. 54 § 2 p.p.s.a., tj. nieprzekazaniem jej skargi w ustawowym terminie. Pismem z 5 marca 2021 r. skarżąca oświadczyła, że cofa wniosek o wymierzenie grzywny organowi administracji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeśli skarżący skutecznie cofnął skargę. Zgodnie z brzmieniem art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do art. 64 § 3 p.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W rozpoznawanej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że cofniecie wniosku przez stronę nie doprowadzi do opisanych skutków, w związku z tym należało uznać, że jest ono dopuszczalne. W konsekwencji, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a., Sąd umorzył postępowanie, o czym orzeczono jak w pkt I sentencji postanowienia.
O zwrocie kosztów orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt II sentencji postanowienia).